Legendarne nagrania tenora wszech czasów z udziałem najsłynniejszych gwiazd muzyki pop! Utwory pochodzą z najlepszych nagrań studyjnych oraz niezapomnianych koncertów z serii Pavarotti & Friends! Wśród nich min.: "O sole mio” z Bryanem Adamsem, "Panis Angelicus” ze Stingiem czy "Miss Sarajewo” w duecie z Bono. Album dostępny w wersji CD i DVD oraz w Polskiej Cenie!
"Hoodies All Summer" to szósta płyta Kano. Nad produkcją albumu czuwali Blue May i Jodi Milliner. To pierwsze dzieło rapera od czasu nominowanego do prestiżowej nagrody Mercury longplaya "Made In The Manor" z 2016 roku. Zestaw wypełnia 10 utworów utrzymanych w minimalistycznym - acz wciąż unikatowo brytyjskim - stylu. Na wielowarstwowy materiał składają się rozmaite instrumentacje, hiphopowe i dancehallowe elementy oraz tacy goście jak Kojo Funds, Popcaan, Lil Silva, D Double E i Ghetts. Dwie pierwsze piosenki, które promowały album to "Trouble" i "Class Of Deja" (feat. D Double E and Ghetts). W odróżnieniu od "Made In The Manor", w tekstach z nowego krążka Kano porusza nie tylko osobiste tematy, ale i społeczne kwestie jak niesprawiedliwości. W efekcie nowy album jest najambitniejszym w jego dorobku. "Hoodies All Summer" to wnikliwa i szczera analiza społeczności, które cechują izolacja, frustracja, gniew i poczucie straty, ale też kreatywność, bunt i nadzieja. Korzystając z osobistych doświadczeń i obserwacji, ten jeden z najbardziej innowacyjnych i intrygujących brytyjskich artystów ostatnich lat unaocznia rozgrywające się na naszych oczach społeczne i polityczne procesy. Tracklista: 1. Free Years Later 2. Good Youtes Walk Amongst Evil 3. Trouble 4. Pan-Fried (feat. Kojo Funds) 5. Can’t Hold We Down (feat. Popcaan) 6. Teardrops 7. Bang Down Your Door 8. Got My Brandy, Got My Beats (feat. Lil Silva) 9. Class Of Deja (feat. D Double E & Ghetts) 10. SYM
Album z ariami Mozarta, Shcuberta, Beethovena i Wagnera w wykonaniu jednego z najlepszych współczesnych tenorów Jonasa Kaufmanna. Artyście towarzyszy znakomita Mahler Chamber Orchestra pod dyrekcją Claudio Abbado
1976 CBS ALBUM, FT. RICK DERRINGER, DAN HARTMAN
Album został wydany przez wytwórnię Pentatone (PTC 5186800).
Snoop Dogg, właściwie Cordozar Calvin Broadus Jr. (ur. 20 października 1971 w Long Beach w Kalifornii) – amerykański raper i aktor. Do 1998 roku znany jako Snoop Doggy Dogg.Snoop Dogg współpracował z takimi wykonawcami jak: Dr. Dre, Eminem, Ice Cube, Tupac Shakur, Game, B-Real, Tha Dogg Pound, Coolio, Mariah Carey, Akon, P. Diddy, Pharrell Williams, 50 Cent, Nate Dogg, Justin Timberlake, Bow Wow, Katy Perry, Korn, Limp Bizkit, Gorillaz, Beck, Marilyn Manson, David Guetta, T-Pain i Red Hot Chili Peppers. W 2001 r. ukazała się jego autobiografia. Pod koniec października 2007 roku wziął udział w telewizyjnej gali stacji VH1 – Hip Hop Honors 2007 oraz poprowadził galę rozdania nagród MTV Europe Music Awards w Monachium. Imię odziedziczył po ojczymie Calvinie Cordozar Broadusie Sr. (żyjący w latach 1948-85). Raper urodził się w październiku 1971 roku w szpitalu Los Altos Hospital w Long Beach w stanie Kalifornia jako drugi z trzech synów. Jego ojciec, Vernall Varnado (ur. 13 grudnia 1943) był weteranem wojny Wietnamskiej, piosenkarzem i listonoszem, jednak rzadko uczestniczył w życiu młodego Calvina. W dzieciństwie Rodzice Broadusa nadali mu pseudonim "Snoopy", bo był podobny do fikcyjnej postaci. Matka i ojczym rozwiedli się w 1975 roku. W młodym wieku Calvin Jr. uczęszczał na lekcje śpiewu w kościele Golgotha Trinity Baptist Church i uczył się gry na fortepianie. W szóstej klasie zaczął rapować. Uczęszczał do Long Beach Polytechnic High School. Podczas nauki został skazany za posiadanie narkotyków - kokainy, na okres sześciu miesięcy. Jako nastolatek młody raper często popadał w konflikt z prawem. Był członkiem gangu Rollin' 20 Crips[6]. Po ukończeniu edukacji zajął się muzyką. Wspólnie z Nate Doggiem, Lil' ½ Dead i Warrenem G nagrali demo jako grupa 213. Swój pierwszy freestyle zarejestrował na podkładzie muzycznym pochodzącym z utworu "Hold On" - żeńskiej grupy muzycznej En Vogue. Znalazł się on na mixtapie pt. Over the Counter, którym zainteresował wówczas wpływowy producent Dr. Dre. Dre skontaktował się z Calvinem i umówił go na spotkanie. Były członek N.W.A - The D.O.C. nauczył Dogga jak układać rymy. Jakiś czas po tym, Dre wydał singel "Deep Cover" stworzony do filmu o tym samym tytule, w którym wystąpił Snoop. Pod koniec roku 1992 Dr. Dre wydał swój pierwszy album w Death Row Records pt. The Chronic przy współudziale Snoop Dogga, który w znacznym stopniu przyczynił się do jego ogromnego sukcesu. Single "Nuthin' but a "G" Thang" i "Fuck wit Dre Day (and Everybody's Celebratin')" przyniosły mu sławę. Broadus nie mógł dłużej czekać i wydał swój debiutancki album Doggystyle w 1993 roku. Sukces tego albumu był wielki, single "What's My Name?" i "Gin and Juice" utrzymały album w czołówce list przebojów aż do roku 1994. Kolejny album Snoopa był długo opóźniany, Tha Doggfather wydano 16 listopada 1996 bez udziału Dre. Premierę tego wydawnictwa przyćmiły inne wydarzenia, w szczególności zabójstwo przyjaciela Snoop Dogga – Tupaca Shakura i początek problemów wytwórni Death Row Records. Sprzedaż 2 milionów egzemplarzy albumu uznano za porażkę. Snoop Dogg przeniósł się do No Limit Records Mastera P, czym wywołał gniew Suge Knighta. W nowej wytwórni wydał swój kolejny album Da Game Is to Be Sold, Not to Be Told, który był mocno krytykowany, jednak sprzedawał się bardzo dobrze. Następnie wydał kolejny album, tym razem w stylu G-Funk No Limit Top Dogg. Produkcja ta uzyskała rozgłos i Snoop Dogg powrócił na szczyt, a comeback potwierdził wydanym w 2000 roku albumem Tha Last Meal. W 2002 roku rozpoczął współpracę z The Neptunes. Pharrell wyprodukował singlowe hity z nowego albumu Paid tha Cost to Be da Boss, czyli "From da Chuuuch to da Palace" i "Beautiful", a album pokrył się platyną. Snoop Dogg kontynuował owocną współpracę z The Neptunes. Produkcja R&G (Rhythm & Gangsta): The Masterpiece to popis Pharrella jako producenta, który jest współautorem hitów: "Drop It Like It's Hot", "Let's Get Blown" i "Signs", stawkę singli uzupełniało "Ups & Downs/Bang Out". Album wywołał różne opinie: niektórzy uważali, iż album ten zrobił ze Snoop Dogga gwiazdę popu, inni, że zaczął tworzyć bardziej muzykalne utwory. Snoop Dogg postanowił zerwać z dotychczasowym stylem pop i R&B, koncentrując się na nowym albumie. Nowa produkcja Snoopa to Tha Blue Carpet Treatment, jest powrotem do korzeni i gangsterskich klimatów. Pierwszym singlem jest ponownie produkcja Pharrella "Vato" z gościnnym udziałem B-Reala z Cypress Hill. Drugim singlem z tej płyty był "That's That" z R. Kelly. W 2008 wydał album o nazwie Ego Trippin'. 27 sierpnia 2008 roku Snoop zagrał koncert w Polsce na warszawskim Torwarze. W 2009 roku raper zaczął poszukiwac talentów w Europie. Nagrał single Dime Piece z bułgarską piosenkarką LiLaną, gdzie rapuje inny bułgarski raper Big Sha, Groove On z rosyjskim raperem Timatim oraz wystąpił w teledysku rapera Time. Nagrał też singel Hot Girl z palestyńskim raperem Bellym. 8 grudnia 2009 r. wydany został dziesiąty album Snoopa Malice n Wonderland. Promowały go single "Gangsta Luv" z The-Dreamem, "That's Tha Homie" z Timbalandem, "I Wanna Rock" i "Pronto" z Soulja Boyem. Album znalazł się na 23. miejscu notowania Billboard 200, opracowanego przez Billboard. 29 marca 2011 roku, został wydany jedenasty studyjny album, Doggumentary. Pierwotnie tytuł miał brzmieć Doggystyle 2: The Doggumentary. Miał być kontynuacją albumu z 1993 pt. Doggystyle, jednak Calvin zrezygnował z tego. Na tej kompozycji znajduje się 21 premierowych utworów. Na 2012 rok został zapowiedziany nowy album pt. Reincarnated.
Album został wydany przez wytwórnię Hyperion (CDA 68295). Tracklista: Amy Beach 1. Piano Quintet in F sharp minor, Op. 67 Edward Elgar 2. Piano Quintet in A minor, Op. 84
Agyness B. Marry - mieszka i tworzy Warszawie. Śpiewa, gra na gitarze, komponuje, pisze teksty. Na koncertach towarzyszy jej wyłącznie perkusja i bas. Podczas występu na Spring Brake Showcase Festival & Conference 2014, przez niektórych uznana została za największe odkrycie – co ciekawe, był to zaledwie jej drugi koncert. Wyróżnienie otrzymane od jury konkursu Hortex Rytmy Młodych pozwoliło wystąpić jej na głównej scenie ubiegłorocznego festiwalu w Jarocinie. W listopadzie zagrała podczas Europejskich Targów Muzycznych „Co jest grane” w Warszawie. Występowała też jako support przed Brodką, Skubasem, czy Ballet School.Jej debiutancki album zatytułowany po prostu „Agyness B. Marry” to 12 brudnych, rockowych utworów. Materiał został nagrany bez żadnych ulepszeń, a realizatorem nagrań był Maciej Cieślak (Ścianka, Lenny Valentino). Agyness B. Marry stworzyła album przesiąknięty jednocześnie ciężkim gitarowym brzmieniem i kobiecą wrażliwością. Delikatność miesza się na tej płycie ze skrajnością garażowego grania. „Płyta jest odzwierciedleniem mojej osoby na przestrzeni lat. Pokazuje mój charakter, czasem mocny (jak "Dirty Water" czy "Break Up Breakdown"), a czasem delikatny i ciepły (chociażby w "Among Lights"). Niektóre z tych piosenek powstały rok temu, niektóre mają wiele lat. Ten materiał to przekrój mojego dotychczasowego życia, moich emocji, wzlotów i upadków. Album jest bardzo osobisty, emocjonalny i szczery. Wyjątkowe jest to, że pomimo tego, że niektóre piosenki mają wiele lat, nagrywając materiał potrafiłam nadal utożsamiać się z tymi emocjami, które czułam dawno temu. Jednak człowiek nie zmienia się tak bardzo jakby czasami chciał” - Agyness B. Marry.
W 1978 roku, już po nagraniu kilku, jak mówią muzycy "przyjemnych i zróżnicowanych albumów", zespół Jethro Tull wyruszył na europejskie tournee. W trakcie tournee zapadła decyzja o nagrywaniu każdego koncertu i późniejszej selekcji najlepszych utworów live na płytę. Album zatytułowany "Live - Bursting Out" był płytą reprezentującą dokonania muzyczne Jethro Tull, począwszy od "A New Day Yesterday". (EMI Music Polska)
"Odludek" to drugi solowy album Krojca, a pierwszy po rozstaniu Jakuba Pokorskiego z zespołem Lao Che.Podobnie jak „Kid’78” (debiutancki album Krojca) najnowsza płyta osadzona jest w elektronice, jednak różni się znacznie od debiutu. Tym razem zawartość jest bardziej zróżnicowana muzycznie i wieloplanowa, a rozstrzał stylistyczny jest ogromny.W zasadzie każdy z utworów prezentuje nieco inne podejście do muzyki. "Coś się święci" jest spokojny, ale zarazem intrygujący poprzez przytłumioną trąbkę, która prowadzi główny temat kompozycji. "W troki" oparty jest na gęstym bicie, natomiast "Wyglądasz marnie" jest intensywny, ale prosty i jednowymiarowy.Aż trzy utwory to efekt twórczej współpracy Krojca z Teielte (producent muzyki elektronicznej, doceniony za swój debiut z 2010 roku "Homeworkz").Tradycyjnie oprócz bitów i elektronicznych źródeł dźwięku na płycie nie brakuje instrumentów akustycznych, którymi są głównie perkusjonalia oraz gitary.Największą zmianę stanowią jednak wokale i wielogłosowe wokalizy, zaśpiewane do większości utworów na płycie. Krojc jest autorem wszystkich tekstów, które są apoteozą melancholii i pochwałą miłej samotności, co nabiera podwójnego znaczenia ze względu na fakt rozstania Krojca z Lao Che. „Odludek” to introwertyczne ale pozytywne "lubię być sam".1. krojc & teielte - wilcy2. krojc - idź stąd3. krojc - irytacja: 10/104. krojc & teielte - w troki5. krojc - coś się świeci6. krojc - emigruję7. krojc - wiosna ponad wszystko8. krojc & teielte - ???9. krojc - wyglądasz marnie10. krojc - ps: to nie ja