Jan Ekier - guru muzyki chopinowskiej. Na 2 CD znajdą Państwo wszystkie mazurki Chopina, wydane z okazji 100-lecia urodzin mistrza i profesora wybitnych pianistów polskich.
Album polskiego pianisty młodego pokolenia, mieszkającego na stałe w Japonii – Ignacego Lisieckiego. Ignacy Lisiecki został wyróżniony w 2011 roku dyplomem polskiego Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego za wybitne dokonania na rzecz szerzenia polskiej kultury na świecie. Studiował fortepian na Uniwersytecie Muzycznym im Chopina w Warszawie, w Hochschule Fur Musik Und Theater w Hanowerze oraz dyrygenturę na Tokyo University Of Arts. W listopadzie 2012 zadebiutował w Tokyo Opera City, jednym z ważniejszych centrów muzycznych świata. Od tego czasu regularnie występuje z tak znanymi zespołami jak Tokyo Philharmonic Orchestra, Kyushu Symphony Orchestra, a także dając recitale m.in. w Sumida Triphony Hall i Tokyo Bunka Kaikan. W 2017 roku Lisiecki wystąpił w popularnym japońskim programie TV Asahi poświęconym muzyce klasycznej ”Daimei No Nai Ongakukai" wraz z japońskim skrzypkiem Kazuki Sawa. Album zawiera wybór dzieł bliskich sercu artysty, a związanych z tematem „przemijania”. „Łabędzi śpiew” odnosi się powszechnie do dzieł muzycznych bądź literackich, które zostały stworzone przez twórców u schyłku ich życia. Kryterium to kierowało artystą podczas układania repertuaru płyty - wyjątek stanowi młodzieńczy nokturn Chopina, który został autoryzowany do wydania dopiero po śmierci autora. Tracklista: Robert Schumann 1. Waldszenen (Forest Scenes), for piano, Op. 82: 1. Entry 2. Waldszenen (Forest Scenes), for piano, op. 82: 2. Hunters on the lookout 3. Waldszenen (Forest Scenes), for piano, Op. 82: 3. Lonely Flowers 4. Waldszenen (Forest Scenes), for piano, Op. 82: 4. Haunted Place 5. Waldszenen (Forest Scenes), for piano, Op. 82: 5. Friendly Landscape 6. Waldszenen (Forest Scenes), for piano, Op. 82: 6. Wayside Inn 7. Waldszenen (Forest Scenes), for piano, Op. 82: 7. Bird as Prophet 8. Waldszenen (Forest Scenes), for piano, Op. 82: 8. Hunting Song 9. Waldszenen (Forest Scenes), for piano, Op. 82: 9. Farewell Frederic Chopin 10. Mazurka in F Minor op. 68 no. 4 Johannes Brahms 11. Intermezzo in A Minor, Op. 118, No. 1 12. Intermezzo in A Major, Op. 118, No. 2 13. Ballade in G Minor, Op. 118, No. 3 14. Intermezzo in F Minor, Op. 118, No. 4 15. Romance in F Major, Op. 118, No. 5 16. Intermezzo in E-flat Minor, Op. 118, No. 6 Richard Wagner/ Franz Liszt 17. Isoldes Liebestod aus Tristan und Isolde, S. 447 (Piano Transcription after Richard Wagner) Frederic Chopin 18. Nocturne in C Sharp Minor op. Posthumous
Publikując tu, mało znaną interpretację Koncertu e-moll Chopina pod batutą Bohdana Wodiczko, jesteśmy przekonani, że w ten sposób będziemy mogli pokazać jeszcze jeden odcień interpretacji tego wspaniałego dzieła przez tę Wielką Chopinistkę. To jedna z fundamentalnych pozycji jej repertuaru. Właściwie nie było polskiej orkiestry i polskiego dyrygenta, z którymi Halina Czerny-Stefańska nie grałaby Koncertu e-moll. Przewodzi tu Filharmonia Narodowa, z którą objechała niemal cały glob.Słuchając tego dzieła w nagraniu z Bohdanem Wodiczko i Filharmonią Narodową, można odnieść wrażenie, że tak i tylko tak powinno być ono interpretowane.Halina Czerny-Stefańska (1922 - 2001) pochodziła z rodziny o dużych tradycjach muzycznych. Uczyła się gry na fortepianie od piątego roku życia, by dwa lata później jako cudowne dziecko wystąpić przed publicznością, z entuzjazmem przyjmującą pojawienie się tak dużego talentu. W roku 1936 władze Państwowego Konserwatorium Muzycznego w Warszawie wydają opinię następującej treści:,,Niniejszym zaświadczamy, że p. Helena Schwarzenberg - Czerny, lat 12, jest dzieckiem o zdolnościach graniczących z genialnością. Po przesłuchaniu jej w Państwowym Konserwatorium Muzycznym w Warszawie uważamy, iż niezwłocznie powinna ona wstąpić do P.K.M. w Warszawie, dla otrzymania kompletnego wykształcenia muzycznego. Dziecko to może być za kilka lat chlubą Polski". Wówczas też wzięła udział w warszawskim Konkursie Młodych Talentów, na którym jako zwyciężczyni otrzymała Nagrodę Prezydenta Warszawy - Stefana Starzyńskiego oraz stypendium na wyjazd do Paryża na kurs mistrzowski prowadzony przez Alfreda Cortot w Ecole Normale, pianistę wielkiego formatu, m.in. wybitnego interpretatora dzieł Chopina. Następnie kontynuowała pianistyczną edukację, już po powrocie z paryskiego stypendium, w Warszawie pod okiem Józefa Turczyńskiego - pianisty i pedagoga wielkich umiejętności i głębokiej erudycji gdy idzie o styl wykonania muzyki Chopina. Kolejnym jej pedagogiem został profesor Zbigniew Drzewiecki, z którym przygotowywała się do udziału, w zakończonym wspaniałym sukcesem, IV Konkursie Chopinowskim. Poza pierwszą nagrodą, zdobyła jakże prestiżową Nagrodę Polskiego Radia za najlepsze wykonanie mazurków.Interpretacja muzyki Chopina stała się jej wielką pasją i również specjalnością. O jej koncerty zabiegały największe centra muzyczne. Grała we wszystkich krajach Europy, w obu Amerykach i w Japonii, gdzie cieszyła się wielkim uznaniem i autorytetem również jako pedagog.Halina Czerny-Stefańska, znana i ceniona na całym świecie, zawsze starała się jak najwięcej czasu poświęcać występom przed polską publicznością, która oczekiwała każdego kolejnego spotkania z jej sztuką, zawsze bardzo licznie uczęszczając na jej recitale i koncerty. W ostatnim półwieczu uchodziła za jedną z najważniejszych postaci polskiej muzyki.
Marcin Masecki w końcu bierze na warsztat Świętego Graala polskiej sztuki pianistycznej. Zatacza tym samym koło. Jako dziecko bowiem uczył się gry na fortepianie właśnie na utworach Chopina. Jego babcia i nauczycielka, Halina Masecka, była spadkobierczynią myśli chopinowskiej w prostej linii poprzez swoich pedagogów, uczniów ostatniego pokolenia uczniów Chopina. Na Chopinie młody Masecki zjadł zęby. Podobnie zresztą jak większość adeptów pianistyki w polskich szkołach muzycznych.Jako świeżo dyplomowany muzyk, szukający swej tożsamości artystycznej na styku różnych stylów muzycznych, Masecki nie mógł jednak oprzeć się na Chopinie. Jego wszechobecność w polskiej kulturze muzycznej nie inspirowała, wręcz skłaniała do buntu. Musiał poszukać gdzie indziej. I tak zrodziła się fascynacja muzyką dawną, w szczególności niemiecką. Powstały płyty “Die Kunst der Fuga” i “Re-Write” Bacha oraz “Ostatnie Sonaty Fortepianowe” Beethovena. W pewnym momencie koncerty klawesynowe Bacha i Mozarta stały się punktem wyjścia do zuchwałych eksperymentów z orkiestrą barokową Arte dei Suonatori. Równolegle Masecki angażował się w projekty o zupełnie innych korzeniach muzycznych, od alternatywnego “Paristetris”, po jazzowy “Profesjonalizm”, po własne kompozycje dla Warszawskiej Orkiestry Rozrywkowej, zespołu wiolonczelowego Cellonet, Filharmonii Poznańskiej i Orkiesty OSP w Słupcy. Po drodze jeszcze rok z zespołem Pink Freud, przygody z Wojtkiem Waglewskim, Tomaszem Stańko, Michałem Urbaniakiem i wieloma innymi. Lista jest naprawdę długa.Przez cały ten czas Masecki nie zapominał o Chopinie. Często studiował jego muzykę i wracał do pokaźnej biblioteki odziedziczonej po babci, czekając na moment, kiedy będzie mógł swobodnie i szczerze podjąć się interpretacji jego muzyki. To jest ten czas...
O albumie "Santor Cafe" Irena Santor mówi, że "jest on spełnieniem jej marzeń". To wszystko za sprawą repertuaru, który został wybrany i opracowany specjalnie dla tej artystki. Repertuar płyty stanowią przede wszystkim największe światowe standardy autorstwa m.in. Burta Bacharacha, Michela Legranda i Huberta Girauda. Dwie polskie kompozycje to "Tamta łza" (na podstawie preludium e-moll Fryderyka Chopina) i nowa wersja utworu "Dziwny jest ten świat" Czesława Niemena.
Zwycięzca ubiegłorocznego XVII Konkursu Chopinowskiego Seong-Jin Cho prezentuje swój pierwszy studyjny album zrealizowany dla Deutsche Grammophon!Na płycie znalazł się I Koncert fortepianowy Chopina oraz 4 Ballady, co znakomicie ukazuje zarówno świetną technikę Cho jak i sztukę wydobycia charakterystycznych nastrojów.Nagrania Koncertu artysta dokonał w Abbey Road Studios z London Symphony Orchestra pod batutą Gianandrei Nosedy. Natomiast nagranie Ballad Chopina zostało zrealizowane w sali Friedrich-Ebert-Halle w Harburgu w Niemczech."Cho robi niezwykłe wrażenie " - Gramophone"Niewypowiedzianie efektowne wykonanie" - The Telegraph"Nic tu nie jest pustym efektem, wszystko wypływa z muzyki" - The Guardian"W tym wykonaniu wszystko jest poezją, przeżyciem, wdziękiem" - Financial Times
Klasyka dla smyka to seria sześciu płyt zawierających klasyczne utwory największych kompozytorów wszech czasów: Bacha, Beethovena, Chopina, Mozarta, Vivaldiego i Straussa.
Debiut Rafała Blechacza dla wytwórni Deutsche Grammophon. Zwycięzca Międzynarodowego Konkursu Chopinowskiego z 2005 roku prezentujewszystkie Preludia oraz dwa Nokturny z op. 62 Fryderyka Chopina. Platynowa płyta w cztery tygodnie po premierze!
5 września 2004 w Carnegie Hall (Weill Recital Hall) odbył się niepowtarzalny koncert Makowicz vs. Możdżer , którego współorganizatorami byli Instytut Kultury Polskiej w NY i Warner Music Poland. Dwaj mistrzowie wagi ciężkiej jazzowego fortepianu zagrali kompozycje własne oraz Chopina, Ellingtona...
Na zlecenie Organizatorów XV Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. F. Chopina firma Dux Recording Producers nagrywa wszystkie przesłuchania konkursowe. Podobnie jak w czasie poprzednich konkursów, nagrania te są przekazywane do zbiorów Fonoteki Towarzystwa im. Fryderyka Chopina.