Muzyka na violę da gamba z towarzyszeniem innych instrumentów pochodzącego z Holandii kompozytora epoki baroku Carolusa Hacquarta. Wykonawcy to Guido Balestracci - viola basowa, Nicola Dal Maso – violone, Rafael Bonavita – arcylutnia oraz Massimiliano Raschietti – klawesyn i organy.
Muzyka kościoła ormiańskiego na wielki tydzień przed Wielkanocą w wykonaniu śpiewaka z Armenii Goussana Aljaniana.
Z okazji wypadającej w grudniu 2015 roku 100. rocznicy urodzin wielkiej Edith Piaf, przygotowany został wspaniały album, "La P'tite Lili". To ścieżka dźwiękowa do tak samo zatytułowanego musicalu. Wyjątkowość wydawnictwa to nie tylko genialny głos Edith Piaf, choć to w pierwszym rzędzie, lecz również fakt, że album ukazuje się po raz pierwszy na CD."La P'tite Lili" był jedynym musicalem, w jakim wystąpiła Edith Piaf. Teksty do przedstawienia napisał Marcel Achard, zaś muzyka jest autorstwa Marguerite Monnot. Są na płycie utwory absolutnie wyjątkowej urody, jak choćby "Mon legionnaire", "L'hymne a l'amour", "Les amants d'un jour", "Milord", czy "Tu es part out", który Steven Spielberg wykorzystał w "Szeregowcu Ryanie".
Solowy debiut byłego lidera zespołu The Maccabees. Na swoim solowej płycie artysta odchodzi od indie rocka swojego macierzystego zespołu prezentują nieco bardziej wyrafinowane i dojrzałe brzmienie. Wpływy Radiohead i Bon Iver mieszają się inspiracjami Talk Tak, Robertem Wyattem, a nawet Kate Bush. W warstwie lirycznej poetyckie teksty w dużej mierze inspirowane jest narodzinami syna muzyka. W powstawanie “A Quickening” zaangażował się przyjaciel Weeksa - Nic Nell, który zajął się produkcją materiału. Tracklista: 1. Milk Breath 2. Blood Sugar 3. Safe In Sound 4. St. Thomas' 5. Takes A Village 6. Moon's Opera 7. All The Things 8. Blame Or Love Or Nothing 9. None Too Tough 10. Summer Clothes 11. Dream
Album Miuosha, w całości wyprodukowany przez jednego producenta - Fleczera. Tym razem wśród gości nie znajdziemy nikogo z przedstawicieli sceny rapowej, usłyszymy natomiast formację The Voices, Kasię Golomską i... Budkę Suflera. Miuosh (właść. Miłosz Borycki) to raper mający na koncie imponujący dorobek artystyczny - 12 albumów studyjnych, niezliczoną ilość koncertów i ogromne grono słuchaczy. Sześć Złotych Płyt, jedna Platynowa, wspólne koncerty i album z Radzimirem Dębskim i Narodową Orkiestrą Symfoniczną Polskiego Radia - to wszystko pokazuje, że droga, którą wybrał katowicki muzyk mocno różni się od standardowych, hip-hopowych ścieżek… i jest właściwa. „Ulice Bogów” to album nawiązujący klimatem do klasyki gatunku. Oparty o brzmienia, które rządziły muzyką rap w latach 90-tych krążek to jednocześnie najmocniejsza pozycja w dyskografii rapera, swoiste „The Best Of…” tego co potrafi stworzyć i oddać w ręce słuchaczy. Do pracy nad tym wydawnictwem wytwórnia zaangażowała najlepszych w Polsce realizatorów dźwięku, specjalistów od masteringu, twórców wideoklipów i grafików - po to, aby album „Ulice Bogów” był dopracowany w największym stopniu jakim tylko się da.
Muzyka legendy progmetalu, grupy Dream Theater najpiękniej smakuje podczas koncertów. Wiedzą o tym doskonale również sami muzycy, stąd w dyskografii formacji sporo wydawnictw live.
Najsłynniejszy meksykański mistrz gitarowych brzmień, Carlos Santana powraca z nową, pierwszą w swojej karierze płytą z muzyką latynoską.
Abomination założony został w 1987 roku, w Chicago. Od samego początku styl grupy oscylował w death metalowych brzmieniach, jednak został on wzbogacony o elementy thrashu, a także hardcore’a i punka. Na czele grupy stoi człowiek legenda - Paul Steckmann, basista i wokalista , założyciel takich kultowych już grup jak Master czy Death Strike, który również przyczynił się do ukształtowania całej death metalowej sceny muzycznej. Abomination jest najbardziej ekstremalnym projektem tego muzyka. W 1990 roku formacja podpisuje umowę z Nuclear Blastem i wkrótce ukazuje się ich debiutancki krążek - "Abomination”. Na reedycji zamieszczono dodatkowe kompozycje.
Hipnotyzująca, zmysłowa i sugestywna muzyka do znakomitego dokumentu Martiny Kudlacek o życiu i twórczości podziemnej legendy kina, pionierki awangardy filmowej, tancerki, choreografki i antropolożki Mayi Deren. Łącząc mit i rytuał z awangardowymi tańcami i technikami filmowymi, Maya stworzyła kreatywny język, który wciąż rozbrzmiewa w najlepszych współczesnych artystach eksperymentalnych. Muzyka przenosi się od nostalgii po tajemnicę, uchwycając wiele nastrojów z życia i sztuki Mayi. To jedna z najpiękniejszych i najbardziej poruszających partytur Zorna. Muzycy: Erik Friedlander - cello Jamie Saft - piano, organ, wurlitzer Cyro Baptista - percussion John Zorn - piano (1,7,13,15), percussion (4,7)
Kwartet Odpoczno tworzą artyści wywodzący się z różnych muzycznych światów: od muzyki tradycyjnej (Joanna Gancarczyk, Marcin Lorenc), przez jazz, muzykę improwizowaną (Marek Kądziela) aż po rockową alternatywę (Piotr Gwadera). Połączyła ich tradycyjna muzyka regionu opoczyńskiego. Muzyka, którą grają, sięga głęboko do źródeł, ale słychać w niej także dźwięki współczesnego świata. Improwizacje gitary czy rytmy wybijane przez perkusję, wplecione w charakterystyczny dla polskiej muzyki ludowej trójkowy puls, wskazują też na najlepsze wzory rodem z muzyki alternatywnej, punk rocka czy nawet hip-hopu. Debiutancki album Odpoczno jest namacalnym dowodem na to, że z tradycyjnych korzeni wciąż kiełkują nowe, świeże pędy. Muzycy: Joanna Gancarczyk – śpiew, basy Marcin Lorenc – skrzypce Marek Kądziela – gitara elektryczna Piotr Gwadera – dżaz gościnnie: Paweł Cieślak – syntezator w utworze Rapowy