Spanish Heart Band to nowa formacja legendarnego pianisty i kompozytora Chicka Corea. "Antidote" to ich pierwszy album inspirowany muzyką hiszpańską, latynoską i flamenco.
Dean Lewis wydaje debiutancki album. Dean Lewis za sprawą singla „7 Minutes” trafił na pierwsze miejsce Airplaya w ojczystej Australii, tam również kawałek ma status złotej płyty. Inspiracją do utworu była kłótnia z dziewczyną w taksówce. W cztery tygodnie „7 Minutes” odsłuchano 25 mln razy w serwisach cyfrowych. Poprzednie piosenki zapowiadające debiut Deana Lewisa to „Be Alright” (6x platyna) oraz „Waves” (5x platyna). Tytuł „A Place We Knew” to nawiązanie do słodko-gorzkich wspomnień z dawnych związków muzyka. „Wszystkie piosenki napisałem, będąc w związkach. Tworzyłem w wielu domach i wielu pokojach hotelowych” opowiada artysta. Pomysł na nazwę albumu przyszedł do Lewisa w samolocie: „Usłyszałem w pokładowych głośnikach zdanie „Chciałbym, by to było miejsce, które wcześniej znaliśmy”. Zapisałem w notesie „Miejsce, które znaliśmy”. Wiedziałem, że to myśl, która spaja wszystkie piosenki i że właśnie znalazłem tytuł na płytę” - dodaje. Dean Lewis do pracy nad albumem zaprosił takich producentów jak Edd Holloway, Nick Atkinson, John Castle, Dann Hume oraz Dylan Nash. Na „A Place We Knew” znalazło się 12 utworów. Podnoszące na duchu „Hold Of Me”, celebracyjne „Stay Awake”, surowe „Don’t Hold Me” czy „Half A Man” – oto utwory, które reprezentują wszechstronność Deana Lewisa jako songwritera i muzyka. Gwiazdor na płycie gra na pianinie, gitarze elektrycznej oraz akustycznej.
Gruziński duet, którego muzyka rozciąga się od dźwiękowego folku z południowym swingiem po energetycznie klimatyczny indie rock to duet gitarzysty i wokalisty Davida Kirslisa oraz basisty i wokalistki Andrei DeMarcus, którzy spotkał się w 2011 roku. Kirslis i DeMarcus stali się partnerami w muzyce i życiu, zaczęli grać razem jako Cicada Rhythm. Przeprowadzili się do Atlanty, a ich muzyka stopniowo zaczęła stawać się rozpoznawalna, szczególnie dzięki koncertom na południu Stanów Zjednoczonych. W 2013 roku duet rozpoczął pracę nad albumem. "Cicada Rhythm" pozyskali fundusze na zakończenie projektu poprzez crowdfunding, jego rezultat, album "Mantra", ukazał się w 2014 roku. Album spotkał się z entuzjastycznym odzewem w prasie, a Cicada Rhythm wyruszyli w trasę koncertową. Dzięki wzrastającej popularności, Normaltown Records (sub-label New West Records dla rozwijających się muzyków) Cicada Rhythm podpisali kontrakt nagraniowy; po wydaniu w czerwcu 2015 roku 7" płytowego singla winylowego, a drugi pełnometrażowy album duetu, nazywany po prostu, "Cicada Rhythm", pojawił się pod koniec października 2015 roku. Tracklista: 1. The Keeper 2. Dirty Hound 3. Walking Late 4. In the Garden 5. Static in My Dream 6. Shadows Before You 7. Round Yellow Suitcase 8. The Farmer 9. I’m Sorry Charlene 10. Werewolf
Pictorial Candi, czyli Candelaria Saenz Valiente, znana w szerszych kręgach jako wokalistka ParisTetris, nagrała pierwszą płytę solową, zatytułowaną Eat Your Coney Island. Hurrra! Specjalnie na tę okazję nauczyła się grać na tandetnej gitarze, co usłyszycie w kilku utworach. Album jest w przeważającej części łagodną podróżą, która zaczyna się piosenkowo, ma parę punkowych momentów, dochodzi do patetycznego orgazmu organowego i kończy się psychodelicznym dziełem rozpisanym na puzony. Wyraźnie słychać tu uwielbienie dla R. Steviego Moore’a, Daniela Johnstona, Skipa Jamesa oraz wszystkiego, co brzmi low-fi i jak z kasetowca. Gdy rozmawiamy z Pictorial Candi, mówi nam z naciskiem, plując okruszkami suchego herbatnika, jak głęboko gardzi przeprodukowanymi do bólu „zajebistymi bitami” i całą paletą bzdurnych zabiegów, dzięki którym kiepskie kawałki stają się niby znośne. Czego można się spodziewać pod względem stylu: asian/caribean – muzyka dawna/pop – punk/rock – eksperyment – muzyka kameralna – akompaniament dla myśli. Na płycie oprócz Candi usłyszeć można m.in. muzyków zespołów Ed Wood, Levity, Kyst, LXMP czy jej macierzystego Paristetris. W składzie koncertowym pojawią się miedzy innymi znane z zespołu Drekoty: Ola Rzepka i Zosz Chabiera oraz inni. 1. Time To Go Back Home 2. Paulos Raptis 3. Ode To Plethora 4. Check My Computer 5. Putzi & Maureen 6. Explode A Little Bit Into My Arms 7. Haunting Carabel 8. Trombone Opus nr. 1
Trzecia już odsłona wyjątkowej serii będącej subiektywnym wyborem polskich utworów z lat 80-tych. Na dwóch płytach piosenki znane szerokiej publiczności oraz te nieco już zapomniane. Jak wskazuje tytuł albumu „Wolność w muzyce” to muzyka będąca głosem młodego pokolenia tamtego okresu. Pokolenia pragnącego zmian, poszukującego prawdy i miłości.
Pieśni i muzyka instrumentalna Żydów sefardyjskich w wykonaniu zespołu Hesperion XX i zaproszonych muzyków pod dyrekcją Jordiego Savalla.
CD 11. 10 w skali Beauforta2. Wiosenna miłość3. Jestem do przodu4. Świecą gwiazdy świecą5. Coś6. Piosenka o niczym7. Nie przejdziemy do historii8. Sprawię sobie niespodziankę9. Spotkanie z diabłem10. Stary walc przypomni ci11. Bierz życie jakie jest12. Już nie czas13. Fatalny dzień14. Raz na tysiąc nocy15. Port16. Twój czas17. Czyjaś dziewczyna18. Kronika podróży czyli ciuchcią w nieznane19. Retrospekcja20. Statek widmo21. Gdy odlatują bocianyCD 222. Powiedz stary gdzieś ty był23. Biały krzyż24. Jesień idzie przez park25. Gdy kiedyś znów zawołam cię26. Historia jednej znajomości27. Wróćmy na jeziora28. Randka z deszczem29. Licz do stu30. Nie licz dni31. Nikt nam nie weźmie młodości32. My z XX wieku33. Muzyka z tamtej strony dnia34. Natalie - piękniejszy świat35. Latawce z moich stron36. Daleka rzeko37. Hej słowiki słowiki38. Polesia czar39. Lost soul40. Shades of green41. The snow never ends42. Epitafium dla Krzyśka
Wydawnictwo Audiophile Classics (Digital Recording DDD) zawiera album "Complete Piano Works. Volume 5 - Erk Satie" w wykonaniu Bojana Goriseka - piano. Płyta jest koloru złotego (Gold Disc) i nagrana w systemie SBM (Super Bit Mapping - który ma zapewnić podniesienie standartu odtwarzania). Bojan Gorisek urodził się w Celje w Słowenii w 1962 roku. Ukończył Akademię Muzyczną w Lublanie w Słowenii i ukończył studia u Herberta Hencka w Kolonii w Niemczech. Występował w całej Europie (Niemcy, Włochy, Finlandia, Francja, Holandia, Hiszpania, Austria, Portugalia, Szwajcaria, Szwecja, Wielka Brytania, Rosji, USA, Ameryce Południowej i Chinach). Nagrał pełny zestaw fortepianowy Erika Satiego (10 płyt CD) wydany przez Holenderską wytwórnię Blaricum Music Group (seria Audiophile Classics), dla której przez wiele lat był wyłącznym twórcą. Ostatnio otrzymał wysokie uznanie za swoje interpretacje Arvo Pärta i Philipa Glassa. Otrzymał nagrodę Złotego Ptaka w 1986 roku oraz nagrodę Prešeren Fund w 2006 roku za kreatywność w dziedzinie muzyki. Jest profesorem muzyki kameralnej w Akademii Muzycznej w Lublanie i regularnie występuje z recitalami i koncertami. Erik Satie właśc. Éric Alfred Leslie Satie (ur. 17 maja 1866 w Honfleur, zm. 1 lipca 1925 w Paryżu) – francuski kompozytor. Uznawany za prekursora wielu późniejszych awangardowych kierunków artystycznych oraz za najbardziej ekscentrycznego kompozytora czasów Fin De Siècle. Jego prowokacyjne kompozycje w duchu mrocznej, modernistycznej dekadencji, w równym stopniu fascynowały współczesnych, co bulwersowały opinię publiczną. Nazywany był przez krytyków genialnym błaznem. Charakterystyczne dla twórczości Erika Satiego są terminy muzyczne i nazwy kompozycji wymyślone przez jego samego ("Gnossienne"), słowa które nie miały żadnego powiązania z muzyką ("Ogives" - ang. ostrołuk) lub nawiązujące do antycznej Grecji ("Gymnopédie"). Ideałem Satie była muzyka mogąca służyć za tło do życia codziennego, będąca niejako dodatkowym meblem domowym, czyli taka, która mogłaby wpływać na nastrój człowieka, ale nie absorbować go na tyle, aby odrywać od innych zajęć. Taka muzyka była określana przez samego artystę hasłem musique d'ameublement, a obecnie uważana jest za prototyp muzyka. Tracklista: 1. Nostalgie 2. Froide Songerie 3. Fâcheux Exemple Six Pièces De La Période (1906-1913) 4. Désespoir Agréable (1908) 5. Effronterie 6. Poésie (Ca. 1913) 7. Prélude Canin (Ca. 1913) 8. Profondeur 9. Songe-Creux Aperçus Désagréables (1908-1912) 10. Pastorale (1912) 11. Choral (1908) 12. Fugue (1908) Nouvelles Pièces Froides (1910-1911) 13. Sur Un Mur 14. Sur Un Arbre 15. Sur Un Pont Deux Rêveries Nocturnes (1901-1911) 16. Pas Vite 17. Très Modérément Carnet D'Esquisses Et De Croquois (1897-1914) 18. Air (1914) 19. Essais 20. Notes 21. Le Prisonnier Maussade 22. Esquisses ("Le Grand Singe") 23. Exercices 24. Notes 25. Harmonies 26. Songerie Vers "Jack" (1897) 27. Bribes 28. Choral 29. Exercices 30. Exercices 31. Exercices 32. Exercices 33. Esquisse & Sketch Montmartrois (I) 34. Gambades (II) 35. Essais (Arrière-Propos) 36. Petite Danse En Habit De Cheval (For Piano Four Hands) (1911) 37. Choral 38. Fugue Litanique 39. Autre Choral 40. Fugue De Papier Préludes Flasques (Pour Un Chien) (1912) 41. Voix D'Intérieur 42. Idylle Cynique 43. Chanson Canine 44. Avec Cameraderie Véritables Préludes Flasques (Pour Un Chien) (1912) 45. Sévère Réprimande / Seul À La Maison / On Joue Le Piège De Méduse (1913) 46. Quadrille 47. Valse 48. Pas Vite 49. Mazurka 50. Un Peu Vif 51. Polka 52. Quadrille Descriptions Automatiques (1913) 53. Sur Un Vaisseau / Sur Une Lanterne / Sur Un Casque
Tomasz Dąbrowski to jeden z najbardziej zapracowanych trębaczy w Europie. Kompozytor, lider i członek wielu ważnych i uznanych zespołów (m.in. Globe Unity Orchestra, Irek Wojtczak Quintet, Tom Trio +, Ocean Fanfare), ale przede wszystkim muzyk za którego aktywnością zawsze idzie jakość i styl. Otwartość i konsekwencja z jaką realizuje kolejne pomysły mówią same za siebie. Wystarczy rzucić okiem na imponującą dyskografię (9 albumów studyjnych w roli lidera i kilkadziesiąt jako sideman) i listę nazwisk z którymi Dąbrowski miał okazję współpracować (żeby wspomnieć choćby takie znakomitości jak Tyshawn Sorey, Tomasz Stańko i Marilyn Mazur). Tomasz znalazł się również na liście 15 najważniejszych europejskich muzyków jazzowych przygotowanej w 2017 roku przez wpływowy i znany na całym świecie magazyn All About Jazz. „When I Come Across”, czyli drugi album projektu Free4Arts, który Tomasz Dąbrowski tworzy ze swoimi duńskimi przyjaciółmi to kolejny ważny krok na jego muzycznej ścieżce. Chociaż nowy krążek jest stylistycznie bliski Six Months & Ten Drops (Barefoot, 2015), to jednak dzięki wykorzystaniu gitary zamiast fortepianu przenosi kwartet na inny poziom. Jak tłumaczy lider: „Pierwszy album był dowodem, że pomimo nietypowego składu nadal możemy grać pełną, interesującą muzykę. Na nowym krążku kontynuujemy tę drogę, a dzięki obecności gitary i innej niż przy fortepianie możliwości poszerzania palety dźwięków jesteśmy w stanie zaprezentować jeszcze więcej niuansów brzmieniowych.” „Realizacja albumu, pełna przestrzeni i miejsca dla każdego z czterech instrumentów, pozwala w pełni docenić każdy element budujący oryginalny styl Free4Arts. Muzyka naprawdę kwitnie kiedy znasz i lubisz swoich muzyków. Wyjątkowość tego składu to niebanalne instrumentarium i umiejętność kolektywnej gry na takim poziomie, gdzie zaciera się granica między tym co zapisane, a tym co improwizowane” – kontynuuje Dąbrowski. Otwarte, pełne oddechu kompozycje nie są jednak pozbawione wyzwań i ostrzejszych krawędzi. Jak zaznacza trębacz, nowe utwory to jego ciągłe eksperymenty z formą – jej łamanie, rozciąganie i skracanie tak, by muzyka cały czas była nieprzewidywalna i intrygująca dla słuchacza. Muzycy: Tomasz Dąbrowski: trąbka, kompozycje Sven Dam Meinild: saksofon barytonowy Simon Krebs: gitara Kasper Tom: perkusja Tracklista: 1. HBP 2. Pegleg 3. I Have No Idea 4. Stand Alone Objects 5. When You Get To Actual Playing 6. Pulse For Me 7. When I Come Across
Rok 2019 został ogłoszony przez organizację Unesco Rokiem Komedy. 24 kwietnia 2019 przypada 50 rocznica śmierci Krzysztofa Komedy – wybitnego polskiego kompozytora, twórcy muzyki do wielu filmów i niekwestionowanego prekursora jazzu. Mając na uwadze tak ważne wydarzenie kulturalne i muzyczne oraz uznanie dla muzyka na całym świecie, Universal Music Polska przygotował dla sympatyków jazzu i fanów Komedy wydawnictwo ukazujące współczesną interpretację jego kompozycji w wykonaniu zespołu Jaskułke Sextet. Pierwsza limitowana edycja płyty winylowej, dostępna jedynie w polskich sklepach muzycznych. Projekt "Komeda Recomposed" powstał w 2016 roku z inicjatywy festiwalu Letnia Akademia Jazzu w Łodzi. W 50-tą rocznicę wydania płyty " Astigmatic" Krzysztofa Komedy, Sławek Jaskułke został poproszony o skomponowanie muzyki, dla której punktem wyjścia była twórczość Komedy. Komponując swój sextet Sławek Jaskułke myślał nie tylko o zawartości merytorycznej i estetyce płyty " Astigmatic", ale także o okolicznościach, w jakich ona powstała. "Projekt "Komeda: Recomposed" i muzyka napisana przeze mnie na sextet jazzowy, jest interpretacją i odniesieniem do twórczości Krzysztofa Komedy. Zaglądanie wstecz w muzyce jest bardzo cenne, bo dzięki temu poznajemy język starych mistrzów. To niezwykle pomocne w kształtowaniu swojego stylu. (…) Krzysztof Komeda do nagrania tego, przełomowego dla polskiego jazzu, albumu zaprosił m.in. młodziutkich Zbyszka Namysłowskiego i Tomka Stańkę, którzy dziś obrośli własną legendą. Idąc tym tropem postawiłem na nową, młodą falę polskiego jazzu: Piotra Chęckiego i Michała Ciesielskiego na saksofonach oraz Emila Miszka na trąbce przy wsparciu bardziej doświadczonych Romana Ślefarskiego na bębnach i Piotra Kułakowskiego na kontrabasie." – komentuje artysta. Tracklista: LP 1 Side A 1.Kato 2.Oxis Side B 1.Nastic 2.Crazy LP 2 Side C 1.Svante 2.Etic Side D 1.Szaro 2.Epilog