Dan Deacon ma na koncie wspaniałe orkiestrowe aranżacje, które zachwycały na takich albumach jak "Bromst" (2009) czy "America" (2012). Teraz postanowił wrócić do źródła swojej akustyczno-elektronicznej muzyki, tworząc oprawę dźwiękową niezwykłego filmu zatytułowanego "Rat Film". Album zawierający oryginalną ścieżkę dźwiękową Dana Deacona do filmu "Rat Film" ukazuje się nakładem Domino Soundtrack. Zapraszamy do obejrzenia video, w którym Dan Deacon opisuje pracę nad tym albumem. Jako kompozytor muzyki filmowej Deacon zadebiutował przy okazji filmu "Twixt" z 2011 roku Francisa Forda Coppoli. Wyreżyserowany przez Theo Anthony'ego "Rat Film" jest portretem Baltimore, będącym niczym laboratorium zarówno dla ludzi, jak i gryzoni.

• Wykonawca Deacon Dan
• Data premiery 2017-10-27
• Nośnik CD

Maximo Park - podobnie jak Franz Ferdinand, Futureheads, Razorlight czy Kaiser Chiefs - to jeden z głównych winowajców, odpowiedzialnych za obecny stan brytyjskiego gitarowego rocka. Jeśli jednak dzisiaj mamy do czynienia z zalewem dosyć już jednorodnej stylistycznie muzyki, nowy znakomity album zespołu z Newcastle, "Our Earthly Pleasures", dobitnie przypomina, gdzie przebiega granica między rockiem wysokiej próby a koniunkturalną imitacją.Album "A Certain Trigger" został uznany jednomyślnie za jeden z najlepszych debiutów roku 2005 i wywindował Maximo Park wprost do nowej elity brytyjskiego rocka, tak jak w przypadku Futureheads uczynił to "News & Tributes", a Field Music - "Tones Of Town". Nie jest przypadkowe wymienienie tych dwóch zespołów jednym tchem z Maximo Park, bowiem całej tej trójce udało się uniknąć wszystkich słyszalnych już gołym uchem pułapek, jakie niosło ze sobą powszechne dla jej pokolenia odwoływanie się do muzyki Talking Heads, Gang Of Four, The Smiths, Joy Division i The Cure. Maximo Park nawiązali - nie omijając tylko The Smiths - do tradycji, której patronują raczej The Jam i Paul Weller, XTC, Josef K czy Wire. Punkrockowy atak łączy się w ich muzyce z wysublimowaną, pełną nieoczekiwanych zwrotów melodyką oraz oryginalnie wprowadzanym w gitarową fakturę brzmieniem klawiszy. Dwa lata na trasie - w tym występy na licznych festiwalach, Glastonbury i Reading nie wyłączając, oraz "supportowanie" Rolling Stonesom podczas skandynawskiego etapu ich trasy A Bigger Bang - skonsolidowało zespół. To zaś przełożyło się na jakość ich nowego repertuaru. "Our Earthly Pleasures" ma mocne, zdecydowane rockowe brzmienie, o które tym razem zadbał już nie etatowy producent całej tej brytyjskiej nowej Nowej Fali, Paul Epworth, lecz Gil Norton (Pixies, Foo Fighters, Feeder, Counting Crows). Doskonałymi efektami tej współpracy mogą być choćby singlowy "Our Velocity" czy nie mniej energetyczne "Girls Who Play Guitars" i "The Unshockable". Z drugiej strony, "Books From Boxes" czy "Russian Literature" z wyeksponowanym brzmieniem fortepianu, ukazują bardziej melancholijną, podszytą dramatyzmem naturę zespołu. Natomiast "A Fortnight’s Time" wyraźnie wskazuje, że w sferze zainteresowań wokalisty Paula Smitha znalazła się muzyka Michaela Stipe’a i R.E.M. "Our Earthly Pleasures" oferuje sporo niespodzianek, i to w czasach, kiedy niespodzianki w muzyce rockowej są coraz bardziej deficytowym towarem. To jeden z nielicznych albumów wydanych w pierwszym kwartale 2007 r., który bez wahania można zaliczyć do osiągnięć roku.

• Wykonawca Maximo Park
• Data premiery 2007-04-02
• Nośnik CD

Panorama muzyki gitarowej skomponowanej przez twórców z Ameryki Łacińskiej takich jak Lauro, Cardoso, Brouwer, Villa-Lobos, Pons, Piazzolla i inni w wykonaniu wybitnych gitarzystów nagrywających dla firmy Naxos.

• Wykonawca Various Artists
• Data premiery 2010-01-01
• Nośnik CD

Domino z dumą zapowiada „Symphony No. 3 (Symphony of Sorrowful Songs)”. „Symphony No. 3 (Symphony of Sorrowful Songs)” to „III Symfonia (Symfonia Pieśni Żałosnych)” Henryka Góreckiego w wykonaniu Beth Gibbons i Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia pod dyrekcją Krzysztofa Pendereckiego. Koncert, który będzie można posłuchać i zobaczyć w wersji audio i wideo, odbył się 29 listopada 2014 roku w Teatrze Wielkim w Warszawie i był częścią wieczoru, na który złożyły się także „48 Responses To Polymorphia” w wykonaniu Jonny’ego Greenwooda (Radiohead) i światowa premiera „Réponse Lutosławski” Bryce’a Dessnera (The National). Film został wyprodukowany przez polski Narodowy Instytut Audiowizualny, a reżyserii podjęła się Halina Przebinda. Po zaproszeniu do współpracy, przy koncercie, Beth Gibbons odbyła intensywny proces przygotowawczy, stawiając czoła wyzwaniu poznania oryginalnego tekstu (i emocjonalnej wagi, którą przynosi) bez znajomości języka. Typowe dla Beth - nieuchwytnej, ale ikonicznej frontmanki jednego z najważniejszych brytyjskich zespołów ostatnich dwóch dekad (Portishead ) - wyzwanie zostało spełnione. Jej występ u boku mistrza Pendereckiego został okrzyknięty triumfem, o czym można się przekonać za sprawą wydawnictwa. Beth Gibbons jest wokalistką, autorką piosenek, producentem i współzałożycielką (wspólnie z Geoffem Barrowem i Adrianem Utleyem) zespołu Portishead, mającą także na koncie udaną karierę solową. Album jest pierwszą płytą artystki od 2008 roku. Henryk Górecki (1933 - 2010) był polskim kompozytorem współczesnej muzyki klasycznej, odniósł największy sukces komercyjny w dziedzinie muzyki klasycznej w ostatnim czasie. Wcześniejsze wersje „III Symfonii (Symfonii pieśni żałosnych)” sprzedały się w ponad milionowym nakładzie. Krzysztof Penderecki został okrzyknięty największym żyjącym kompozytorem i dyrygentem w Polsce. Jego muzyka została wykorzystana w szeregu filmowych ścieżek dźwiękowych, w tym  „Lśnienia” i „Egzorcysty”. Tracklista: Side A 1. I. Lento - Sostenuto tranquillo ma cantabile Side B 1. II. Lento e largo - Tranquillissimo 2. III. Lento - Cantabile-semplice

• Wykonawca Gibbons Beth , Polish National Radio Symphony Orchestra
• Data premiery 2019-03-29
• Nośnik Płyta Analogowa+DVD

Debiutancka płyta tarnogórskiego zespołu Mouga. Na krążku będzie znajduje się 10 utworów.Za produkcję płyty odpowiedzialny był Jarosław Toifl natomiast oprawą graficzną zajął się mieszkający w Anglii, artysta o pseudonimie Jesus.Głównym postanowieniem zespołu było stworzenie muzyki, której nie da się łatwo sklasyfikować. Na pewno można w niej znaleźć dużo wpływów muzyki hardcorowej, stoner-rock'owej czy metalowej. Połączone jest to z motywami punkowymi czy nawet latino.Utwory1. Placebo Silence2. Spider.Clock.Motel.3. Don't Look Down4. Who Killed The Phoenix5. I Can Hold6. Mescaline7. Ten Miles Away8. Veins9. The Animal10. Shackles & Feathers

• Wykonawca Mouga
• Data premiery 2009-11-27
• Nośnik CD

Podróż na wschód z Kroke. Tytuł „Seventh trip” podkreśla, że to już siódma płyta, nie licząc tych z Nigelem Kennedym czy Edytą Geppert; siódma muzyczna podróż, nagrana w krakowskim studio Nieustraszeni Łowcy Dźwięków, a wydana przez berlińską firmę Oriente Music.Zaczynam od tytułu, w którym - co podkreślają muzycy Kroke - o ową podróż czy wycieczkę idzie, aby tym samym odsunąć jego kojarzenie z 'odlotem' po zażyciu narkotyków.A zatem jest to już siódmy album w 15-letniej karierze Jerzego Bawoła, Tomasza Kukurby oraz Tomasza Laty. I kolejny, który ukazuje ich konsekwentne odejście od muzyki klezmerskiej na rzecz własnej. Oczywiście, ślady dawnych fascynacji pozostały (m.in. muzyką sefardyjską), ale od lat Kroke sytuuje się w nurcie world music, przy czym na najnowszym albumie jest to świat Orientu.To zarazem kolejny album, w który wpisane są udzielające się słuchaczowi emocje; który siłą muzyki szybko opanowuje naszą wyobraźnię i uczucia. A przy tym - jak i na poprzednich albumach - są to piękne muzyczne tematy. 'Eddie' Kukurby to melodia wręcz przebojowa.Trio starannie operuje przy tym odmiennymi nastrojami - nostalgiczną kompozycję Bawoła „Papillon” przełamuje tradycyjny „Canon”, a po skocznym „Eddiem” następuje rozmarzony utwór „River of Shadows” - podpisany przez cały zespół i realizatora nagrań Dariusza Grelę - aby z kolei przejść w 'Dance of the Snowflake', jeszcze jeden piękny temat Kukurby. I tak można opisywać kolejne kompozycje aż po opartą na kontraście pulsu i smyczkowych pasaży kompozycję Laty „Tomorrow for a While” i tytułowy utwór Kukurby, nie tylko wyraźnie odwołujący się do orientalnej melodyki, ale także wsparty melizmatyczną wokalizą kompozytora.To kolejna piękna płyta tria, wspieranego także tym razem przez perkusistę Tomasza Grochota. Nie zmieniło się również powodzenie zespołu w Europie, ogromnie cenionego m.in. w Hiszpanii (miał nawet dać koncert dla króla Juana Carlosa), a po świętach wyruszającego na tournee po Niemczech, Austrii, Szwajcarii. Kroke pozostaje jednak wciąż niedostrzegane przez polskie media.Zanim muzycy Kroke zagrają w Krakowie, w czerwcu, udajmy się w podróż z nimi już teraz. Godzina z ich muzyką sprawi, że świat, w jaki powędrujemy, wyda się nam lepszy i piękniejszy. I na pewno zechcemy do niego powracać.(Wacław Krupiński / Dziennik Polski)Tracklista:1. Awakening2. Papillon3. Canon4. Eddie5. Rver of Shadows6. Dance of the Snowflake7. Journey8. Io9. Tomorrow for a While10. Seventh TripMuzycy:Tomasz Kukurba - viola, electric viola, violin, flute, voice, whistling, percussion, mouth percussion and all other instruments.Jerzy Bawoł - AccordionTomasz Lato - double bass, electric double bassGościnnie:Tomasz Grochot - drums, percussionDariusz Grela - more than one hundred ideas.

• Wykonawca Kroke
• Data premiery 2007-01-01
• Nośnik CD

 Nero to dawaj producenci i DJ’e z Londynu - Dan Stephens oraz  Joe Ray, którzy w świecie muzyki dubstep i house już od dawna cieszą się ogromnym uznaniem i popularnością. Na pierwszą płytę dwójki dubstepowych producentów, którzy kilka miesięcy temu znaleźli się w szanownym gronie nominowanych do prestiżowego wyróżnienia BBC Sound Of 2011, przyznawanego najlepiej zapowiadających się debiutantom, czekali nie tylko fanatycy klubowych brzmień na Wyspach. Choć oczywiście w UK o Nero jest najgłośniej - ledwie album "Welcome Reality" pojawił się tam w sprzedaży, a już trafił na pierwszą lokatę listy najczęściej kupowanych krążków.“Welcome Reality” to ich pierwsze studyjne wydawnictwo, ale wcale nie oznacza to, że są to ich pierwsze produkcje. Nero od dłuższego czasu tworzy muzykę, niemniej jednak dopiero teraz postanowiła zaistnieć w komercyjnym świecie. “Welcome Reality” to doskonale wybrane dźwięki z przestrzeni 30 lat muzyki klubowej – od disco po dubstep, z elementami rock’a. Na podstawowej wersji płyty znajduje się 14 utworów. Album zarejestrowano w słynnym londyńskim studio  Chase & Status.Z album “Welcome Reality” pochodzą już cztery wielkie przeboje, które wspięły sie do top 20 brytyjskich list przebojów – “ Me & You”, “Innocence” , „Guilt”  oraz „Promisies”, który cieszy się dużą popularnością wśród słuchaczy w Polsce. Dubstepy, drum'n'bassy, electro, trochę instrumentalnych, niekiedy apokaliptycznych klimatów (potężne otwarcie funduje "Doomsday"), ale i kolorowej dyskoteki z udziałem słodko śpiewającej Alany Watson. Zarówno coś dla fanów Pendulum, jak i The Prodigy.

• Wykonawca Nero
• Data premiery 2011-09-30
• Nośnik CD

Opera włoskiego kompozytora Vincenzo Belliniego, przedstawiciela XIX wiecznego bel canta. Opera została wystawiona po raz pierwszy w 1830 roku. Wykonawcy to soliści Vivica Genaux, Valentina Farcas, Davide Giusti, Fabrizio Beggi i Ugo Guagliardo oraz zespół Europa Galante pod dyrekcją Fabio Biondiego. Dyrygent słynie ze stylowych wykonań muzyki dawnej na autentycznych instrumentach i zfgodnie ze stylem epoki, to wykonanie jest również przykładem takiego podejścia do stylowego wykonania muzyki XIX wieku.

• Wykonawca Biondi Fabio , Europa Galante , Genaux Vivica , Farcas Valentina , Giusti Davide , Beggi Fabrizio , Guagliardo Ugo
• Data premiery 2015-09-18
• Nośnik CD

Był jedną z najbardziej intrygujących osobowości Paryża na początku XX wieku. Erik Satie poruszał się w tych samych kręgach artystycznych, co Pablo Picasso, Jean Cocteau, czy Man Ray. Był znany z inteligencji i poczucia humoru. Inspirował kompozytorów do tworzenia muzyki lekkiej, przyjemnej dla słuchacza, niezobowiązującej, nad którą unosił się duch francuskiej estetyki.

• Wykonawca Ciccolini Aldo , Queffelec Anne , Lanchbery John , Plasson Michel , Dervaux Pierre
• Data premiery 2013-03-25
• Nośnik CD

DANIEL BLOOM - kompozytor i producent muzyczny. Skomponował muzykę min. do filmów Kallafiorr, Tulipany, Wszystko co Kocham. Znany z pięknych i bardzo przestrzennie rozbudowanych kompozycji. Jego ścieżki dźwiękowe były wielokrotnie nominowane do najważniejszych polskich nagród muzycznych i filmowych. Muzyczny świat, który wykreował Daniel Bloom to rozpoznawalna i bardzo charakterystyczna przestrzeń dźwiękowa. Pojedyncze dźwięki w jego kompozycjach - zwłaszcza elektroniczne - są czymś równie ważnym, co harmonia czy temat muzyczny tworzący melodię. Elektronika, zastosowana w bardzo przemyślany i osobisty sposób stanowi główną siłę kompozytora. Na ścieżce dźwiękowej do filmu Tulipany i Wszystko co kocham partie fortepianu zagrał Leszek Możdżer. Współpraca artystów przyniosła, oryginalną w swej formie, elektroniczno – fortepianową muzykę. Największą siłą muzyki Daniela Blooma jest różnorodność i nieprzewidywalność brzmieniowa i aranżacyjna. Każda z jego płyt jest kompletnie inna. Każda jest oddzielną, muzyczną opowieścią. Jak mówi sam kompozytor: ”… najbardziej fascynuje mnie poszukiwanie i kreowanie dźwięków…” Najnowszym dziełem artysty jest muzyka do filmu Nieulotne w reż. Jacka Borcucha. Premiera światowa filmu miała miejsce w Sundance USA, największym festiwalu kina niezależnego na świecie. To drugi film reżysera, który dostał się do konkursu tego prestiżowego festiwalu. Pierwszym był Wszystko co kocham w 2010 roku. Muzyka z filmu Nieulotne to elektroniczna symfonia. Rozpoczynający płytę temat grany przez Leszka Możdżera otwiera w sposób przejmujący nieznaną mroczną przestrzeń. Muzyka ta jest nieoczywista, wychodząca często poza 12 tonową, klasyczną skalę. Dźwiękom elektronicznym towarzyszą dźwięki natury jak w „Utworze na muchy i Pasterza” (Composition for flies and Shepherd) czy w „Uwerturze w powietrzu” (Overture In the air). Daniel Bloom posługuje się tu zupełnie inną narracją brzmieniową i kompozytorską, niż na poprzednich płytach. Frazy muzyczne są wyłącznie przyporządkowane kompozycjom na fortepian. Cała reszta to elektroniczna muzyka współczesna pozbawiona granic narzuconych przez 12 tonową skalę. Jest w tym wszystkim przemyślany koncept dostosowania muzyki do rzeczywistego stanu emocjonalnego bohaterów filmu, poprzez tzw. „niezdeterminowanie”. Prekursorami muzyki niezdeterminowanej i odcinającej się od wcześniejszego romantyzmu XIX-wiecznego byli od lat 20 XX wieku min. John Cage i Henry Cowell. Obaj rozstrajali instrumenty i preparowali własne brzmienia tworząc zupełnie nową jakość w muzyce. Instrumenty na płycie Nieulotne, momentami pięknie rozstrojone, rysują bardzo wyrazistą i przejmującą przestrzeń muzyczną. Przez całą płytę przewija się temat główny na fortepian. Pozwala on na chwilę jakby zaczerpnąć powietrza... Soundtrack do filmu Nieulotne umożliwia widzowi odbieranie obrazu w pełniejszy sposób. To ciąg dalszy historii bohaterów, którego jedynym ograniczeniem staje się granica ludzkiej wyobraźni.. To ważny krok w poszukiwaniu dźwięków przez Daniela Blooma.

• Wykonawca Bloom Daniel
• Data premiery 2013-02-05
• Nośnik CD