Na składance zatytułowanej TANGA & WALCE Vol.2 znajdą Państwo mnóstwo muzyki która towarzyszyła i towarzyszy nam od wielu, wielu lat. Muzyki której słuchaliśmy, której słuchali nasi rodzice czy tez dziadkowie.
Ludovico Einaudi – jeden z najbardziej ciekawych i docenianych kompozytorów współczesnego świata, największe sukcesy odnosi w Wielkiej Brytanii i rodzinnych Włoszech, jest także autorem muzyki do wielu filmów, w tym głośnej produkcji francuskiej “Nietykalni”.Jego muzyka określana jest mianem minimalistycznej, współczesnej czy ambient, ale tak naprawdę nie jest łatwa ją zaszufladkować. Sam kompozytor najlepiej to opisuje: „Moje kompozycje wywodzą się na pewno z klasyki, ale są w nich wpływy wielu rodzajów muzyki, których doświadczyłem w moim życiu, od muzyki afrykańskiej do folku i rocka.”Album ‘In A Time Lapse’ został nagrany w październiku 2012 r. w klasztorze niedaleko Verony. 14 kompozycji to 14 oddzielnych rozdziałów, które razem tworzą olśniewający efekt koncepcji czasu według Einaudiego. „Kiedy uświadamiasz sobie, że czas który ci został, jest ograniczony, próbujesz wypełnić tę przestrzeń całą swoją energią i emocjami, tak aby Twoja wyobraźnia mogła przekroczyć granice i abyś mógł żyć pełnią życia, jak wtedy gdy byłeś dzieckiem.”W nagraniach udział wzięła orkiestra smyczkowa I Virtuosi z gościnnym udziałem Daniela Hope’a. Muzycy towarzyszą zespołowi Ludovico Einaudiego (fortepian, elektronika, intrumenty smyczkowe i perkusyjne)
Orkiestra Sinfonia SacromontanaPolski Chór Kameralny Schola Cantorum GedanensisJózef Elsner – Missa In G Op. 341. Kyrie (03:07)2. Gloria (01:33)3. Qui Tollis (03:04)4. Credo (01:23)5. Et Incarnatus (04:49)6. Sanctus (01:16)7. Benedictus (05:04)8. Agnus Dei (02:26)9. Dona Nobis (03:00)Marcin Nałęcz-Niesiołowski – Dyrygent / ConductorIwona Hossa – Sopran / SopranoAgnieszka Rehlis – Mezzosopran / MezzosopranoTomasz Krzysica – Tenor / TenoreRobert Gierlach – Bas / BassFilip Rzytka – Solo Na Wiolonczeli W BenedictusJan Łukaszewski – Przygotowanie Chóru / Choir MasterOrkiestra Kameralna Czech VirtuosiPoznański Chór KameralnyJohannes Baptista Lohr – Missa Solemnis In B10. Kyrie (04:10) 11. Gloria (04:31)12. Quitollis (03:47)13. Quoniam (02:57)14. Credo (04:16)15. Sanctus (00:54)16. Pleni (00:48)17. Benedictus (04:53)18. Agnus Dei (02:13)19. Dona Nobis (01:32)Jakub Klecker – Dyrygent / ConductorMarzena Michałowska – Sopran / SopranoPiotr Olech – Kontratenor / ContratenorreMaciej Gocman – Tenor / TenorePatryk Rymanowski – Bas / BassBartosz Michałowski – Przygotowanie Chóru / Choir MasterGdyńska Orkiestra Kameralna Sinfonia NordicaAkademicki Chór Politechniki GdańskiejMaksymilian Koperski20. Ave Regina (03:06)21. Vidi Aquam In F (02:40)22. Vidi Aquam In G (01:35)23. Vidi Aquam In C (01:37)Mariusz Mróz – Dyrygent, Przygotowanie Chóru / Conductor, Choir MasterAnna Fabrello – Sopran / SopranoNa kolejnej, 6 płycie z serii Musica Sacromonta, wydanej przez Polskie Radio i Stowarzyszenie Miłośników Muzyki Świętogórskiej im. Józefa Seidlera, znalazły się dzieła muzyków bezpośrednio związanych z kapelą Kongregacji Filipinów na Świętej Górze w Gostyniu. Tym razem, obok dzieł znanego już kapelmistrza Maksymiliana Koperskiego oraz czeskiego prefekta muzyki Joannesa Baptisty Lohra, znalazła się kompozycja Józefa Elsnera (1769-1854), jednego z najwybitniejszych przedstawicieli kultury muzycznej w Polsce I poł. XIX w.
Ostatnia już historia Harreg'o Pottera: „Harry Potter i insygnia śmierci, część 2”. Seria kultowych powieści o młodym czarodzieju autorstwa Joanne Rowling cieszy się niesłabnącym powodzeniem czytelników i przyciąga przed ekrany miliony młodej i nieco starszej widowni, która z zapartym tchem ogląda kolejne ekranizacje. W ostatniej części przygód młodego czarodzieja, Harry, wraz z przyjaciółmi, będzie musiał stanąć do rozstrzygającego pojedynku ze straszliwym i rosnącym w siłę Lordem Voldemortem. Autorem muzyki do ostatniej części jest kompozytor francuski Alexandre Desplat („Harry Potter i Insygnia Śmierci: część 1”, „Dziewczyna z Perłą”, „Królowa” (nominacja do Oskara za muzykę) „Malowany welon” (nagroda Złotego Globu za muzykę)).
Wydawnictwo Music Brookers przedstawia 2-płytowy album zainspirowany muzyką do filmów Quentina Tarantino (Take III), między innymi do tak znanych obrazów jak "Pulp Fiction", "Kill Bill", "Jackie Brown", "Reservoir Dogs" czy "Death Proof" . Wydano w sumie 3 części muzyki do filmów Tarantino w tym także Take I (częsć I) oraz Take II (częsć II)
Album zawiera utwory hiszpańskich kompozytorów Isaaka Albeniza, Joaquina Rodrigo i Enrique Granadosa w wykonaniu Juliana Brema. Nagrania zostały zarejestrowane w systemie DDD. Julian Bream (ur. 15 lipca 1933) − światowej sławy brytyjski gitarzysta i lutnista, uznawany z jednego z czołowych wykonawców muzyki na gitarze klasycznej. Przyczynił się znacząco do wzbudzenia zainteresowania lutnią renesansową. Repertuar Breama zawiera transkrypcje muzyki XVII wieku, wiele utworów Johanna Sebastiana Bacha oraz popularne utwory hiszpańskie. Największy wpływ na gitarzystę mieli Andrés Segovia, na którego koncercie był już jako chłopiec, i Francisco Tárrega. Wirtuozowska gra Breama cechuje się wielką ekspresją i doskonałością techniczną połączoną z zastosowaniem ogromnej skali różnorodnych timbrów. Tracklista: 1. Mallorca, Opus 202 Suite Espanola, Opus 47 2. Cataluna 3. Granada 4. Sevilla 5. Cadiz 6. Cordoba (Cantos Espagna, Opus 132, No 4) 7. Dedicatoria (From Cuentos Para La Juventud) 8. La Maja De Goya (Tonadilla) 9. Danza Espanola No. 4 (Villanesca) 10. Valses Poéticos 11. Danza Espanola No. 5 Tres Piezas Espanolas 12. Fandango 13. Passagaglia 14. Zapateado
Płyta zawierająca fragmenty „Pamiętnika z Powstania Warszawskiego” Mirona Białoszewskiego do muzyki Mateusza Pospieszalskiego. Jest to autorski pomysł reżysera Jerzego Bielunasa, który po kilku latach starań uzyskał zgodę spadkobierców praw autorskich wybitnego polskiego poety, aby dokonać skrótów – redakcji i adaptacji scenicznej „Pamiętnika..” W efekcie powstał zbiór scen poetycko muzycznych ukazujący tragedię walczącego miasta i kolejne etapy jego agonii. Całość ma formę wstrząsającej muzyczno-teatralnej narracji opisującej koszmar codziennej egzystencji setek tysięcy ludzi uwięzionych w burzonym, płonącym mieście. Muzyczne obrazy zawierające opis tragedii Warszawy, poprzez nowoczesną szatę dźwiękową, nabierają uniwersalnego znaczenia – stają się opowieścią o tragedii każdej wojny, każdego aktu ludobójstwa, o okrucieństwie współczesnej historii i cierpieniu niewinnych ludzi. Poszczególne części utworu układają się w ponadczasową opowieść o nienawiści , wojnie i przemocy, o agresji, aktach terroru, o lęku i zastraszeniu, niepewności cywilów żyjących we współczesnych miejscach konfliktów. Choć reżyser Jerzy Bielunas z „Pamiętnika...” stworzył widowisko bazujące na utworach skomponowanych i wykonanych przez Mateusza Pospieszalskiego, to ścieżka dźwiękowa sama w sobie jest kompletnym projektem muzycznym pomyślanym jako wydawnictwo fonograficzne. Kolejne części płyty ukazują różne sceny z życia walczącego miasta:- Bieg, ucieczka z zagrożonych dzielnic miasta – dynamiczna scena śpiewana oparta na rytmicznej, pełnej zaskakujących zmian tempa kompozycji. - Litania piwnic – utwór ukazuje modlitwę tłumów stłoczonych w piwnicach i schronach, przeżywających tam grozę nalotów i bombardowań. - Przejście kanałami – utwór wykorzystujący efekty ciszy, szeptów, plusku i kapania wody, oparty na dramatycznym opisie przejścia kanałami Starego Miasta. - Żywioł ognia, walka z płomieniami – obraz ten powraca do chwili zagłady katedry warszawskiej. W scenie wykorzystano motywy muzyki oratoryjnej i kościelnej. - Koncert Chopinowski – w tej scenie, odwołującej się do muzycznych cytatów z utworów Chopina, przypomniane zostaje autentyczne zdarzenie z lata 1944 r., gdy w jednej z kawiarni w centrum Warszawy pod niemieckim ostrzałem grano dla powstańców koncert chopinowski. Dalsze obrazy przedstawienia ukazują: - Powstańcze szpitale i akcje ratowanie rannych, - Pejzaż wśród gruzów, – Opis zburzonej Warszawy, - Wyjście ludności ze zburzonego miasta po upadku Powstania. Kompozycje do kolejnych obrazów nawiązują często do różnych muzycznych źródeł, np. do przedwojennych przebojów rewiowych, rozmaitych form muzyki sakralnej, śpiewanych na ulicach pieśni powstańczych itp. Są one mocno skontrastowane pod względem nastroju: dramatyczne i ekspresyjne fragmenty muzyki, partie zbiorowe przeplatają się z lirycznymi partiami solowymi (wokalnymi i instrumentalnymi). Wybitne walory prozy Mirona Białoszewskiego, specyficzny tok narracji, urwane wypowiedzi, okaleczone formy zdań, mnożone sylaby, wyrazy dźwiękonaśladowcze oddają grozę świata, który „wypadł z normy” tak samo jak język, którym opowiadana jest historia skazanego na zagładę miasta. Muzyczność, rytmizacje, neologizmy, onomatopeje zawarte w tekście Mirona Białoszewskiego sprawiają, że materiał językowy staje się tu świetnym tworzywem do pełnej dramatyzmu interpretacji scenicznej oraz muzycznej. Kompozycje Mateusza Pospieszalskiego w pełni podkreślają i ujawniają dramatyczne i artystyczne walory tekstu Białoszewskiego. Płyta ta jest specjalnym wydawnictwem Polskiego Radia, będącym hołdem dla Warszawy z okazji 65. rocznicy Powstania Warszawskiego.
Girolamo Frescobaldi był jedną z najwybitniejszych osobowości w historii muzyki organowej i klawesynowej. Wywarł ogromny wpływ na wielu kompozytorów żyjących w XVII i XVIII wieku. Siedmiopłytowy box firmy Arcana zawiera najważniejsze kompozycje Frescobaldiego, którymi zapisał się w historii. Włoski klawesynista i organista Francesco Cera jest dzisiaj uznawany za jeden z wiodących autorytetów w dziedzinie muzyki kompozytora.
Album Aschenmusik to podsumowanie trwającej całe życie fascynacji Heinza Holligera muzyką Roberta Schumanna: znajdziemy tu nową interpretację kompozycji „Romancendres” obramowaną utworami Schumanna. „Romancendres” to utwór nawiązujący do zaginionych Romansów na wiolonczelę, a spalonych przez Clarę Schumann za radą Brahmsa, który to akt zniszczenia zbulwersował Holligera i był impulsem skomponowania “muzyki z popiołów” w 2003 roku. To jest portret Schumanna, naładowany cytatami z jego dzieł, mający oddawać spojrzenie na całe życie z perspektywy umierającego człowieka.
Po albumie z nagraniem pochodzącej z 1566 r. Mszy na 40 głosów Striggia, która spotkała się z entuzjastycznym przyjęciem krytyki i serią prestiżowych wyróżnień (Złoty Diapazon roku, nagroda Early Music Award przyznawana przez magazyn „Gramophone”, pierwsze miejsce na iTunes Classical i takie samo w zestawieniu UK Specialist Charts), Robert Hollingworth zabiera swój fenomenalny zespół w podróż po zapomnianych dziełach późnego renesansu i wczesnego baroku.Tytuł albumu, 1612, odnosi się do daty, z którą łączy się ważne wydarzenia w historii muzyki: w tym roku zmarł mistrz kompozycji polichóralnych, przedstawiciel szkoły weneckiej, Giovanni Gabrieli, a drukiem ukazał się zbiór psalmów nieszpornych na cztery chóry Lodovica da Viadany wykraczających dalej w przyszłość niż psalmy Claudia Monteverdiego wydane w 1610 r.1612 Italian Vespers zawiera światową premierę nagrania psalmów nieszpornych da Viadany oraz 28-głosowy Magnificat Gabrielego, którym towarzyszą na tej płycie inne, zapomniane perły muzyki polichóralnej.Odkryte i zaprezentowane tu monumentalne, wysoce skomplikowane muzyczne arcydzieła to kalejdoskop głosów, brzmień i instrumentów. Zrekonstruowany przez Hugh Keyte’a utwór Gabrielego odkrywa majestat opracowania przeznaczonego na siedem chórów i daje odbiorcom możliwość zapoznania się z tą kompozycją po raz pierwszy w historii.