» » muzyki » Strona 259

"Psi" to trzeci - a drugi wydany nakładem Warp - album brytyjskiego duetu Patten. Album przynosi dźwięki będące dekonstrukcją muzyki klubowej, połączone z muzyką pop, industrialnym poppunkiem i elektroniką hi-tech. Jak w przypadku każdej płyty, "Psi" wyznacza kolejne zmiany w projekcie patten. Począwszy od okładki, a na wystroju sceny skończywszy. Ciągle napędza ich chęć zmiany świadomości, ale teraz, przy pomocy nowych narzędzi zyskali ostrość. "Psi" jest przejściem od ich zimnych plam do rozpędzonej, krystalicznie czystej energii emocjonalnej. Destylując "Psi" pojawiła się atmosfera, palety i tekstury, którymi byliśmy zainteresowani. Dźwięki miasta mające wpływ na muzykę industrialną, ciężar basu mający wpływ na brytyjską muzykę taneczną, emocje napędzające gotyk z lat osiemdziesiątych, techniczne dziwności współczesnej muzyki popowej spod znaku Rihanny oraz dźwięki współczesnej muzyki klubowej.


  • Wykonawca Patten
  • Data premiery 2016-10-07
  • Nośnik Płyta Analogowa
Więcej

Prezentowane nagranie jest zapisem trzech niezwykłych, z pozoru różnych, a w rzeczywistości bardzo sobie bliskich dzieł kameralnych, wyrosłych z francuskiej tradycji muzycznej i związanych (każdy na swój sposób) z wielkim nurtem XX-wiecznej muzyki, jakim był neoklasycyzm. Zestawienie tych utworów jest więc z jednej strony zaproszeniem do intelektualnej gry, polegającej na śledzeniu logiki wpływu twórczości trzech genialnych kompozytorów dwudziestowiecznych, z drugiej jest prezentacją muzyki odmiennej stylistycznie, emocjonalnie i wykonawczo - Karolina Piątkowska-Nowicka oraz Piotr Nowicki z taką samą łatwością i dobitnością wypowiadają się zarówno w ulotnej kompozycji Debussy’ego, ostrej, dramatycznej muzyce Prokofiewa i aleatorycznej materii dźwiękowej Partity Lutosławskiego.


  • Wykonawca Barszcz Mariusz , Saciuk Piotr , Michalak Jacek
  • Data premiery 2017-10-25
  • Nośnik CD
Więcej

Album, na którym współczesne gwiazdy wykonują swoje wersje hitów z lat 80-tych. Wśród gwiazd na płycie usłyszymy m.in. Seala, Ronana Keatinga, Katie Meluę, Mikę i gorące nazwiska ostatnich lat - Toma Odella, Jamiego Woona, Hurts, Izzy Bizu i Charliego Putha, a utwory przez nich coverowane to takie kamienie milowe w historii muzyki, jak. "Sledgehammer' Petera Gabriela, "Another Day In Paradise" Philla Collinsa, "Let's Dance" Davida Bowie czy 'Billie Jean" Michaela Jacksona. W sumie na 2 krażkach znalazło się 36 zaskakujących coverów, które spodobają się fanom muzyki z obu dekad. 


  • Wykonawca Various Artists
  • Data premiery 2016-06-10
  • Nośnik CD
Więcej

Soul Fever to cztery płyty przynoszące wszystkie legendarne i mityczne standardy muzyki soul. Prezentowane nie tylko przez największych artystów tego gatunku, ale w ogóle prawdziwe ikony muzyki. A są wśród nich: James Brown, Marvin Gaye, Barry White, Curtis Mayfield, Al Green, Ella Fitzgerald, Aretha Franklin, Dusty Springfield, Ike & Tina Turner, Billie Holiday, Shirley Bassey, Ottis Redding, The Jackson 5 czy Nat King Cole.


  • Wykonawca Various Artists
  • Data premiery 2013-06-03
  • Nośnik CD
Więcej

Na nadchodzącym albumie PRO8L3M “Art Brut 2” współczesne obrazy będą mieszać się z przełomem lat 90. i 00.. Usłyszymy, jak wyglądało dorastanie w czasach dzikiego kapitalizmu oraz życie w totalnym oderwaniu od współczesnej technologii. “Art Brut 2” jest kontynuacją kultowego, wydanego przez PRO8L3M nieoficjalnie mixtape’u “Art Brut”. Pomimo swojego undergroundowego charakteru, krążek zdobył olbrzymi rozgłos i odbił się szerokim echem w mediach (m.in. Polityka, Gazeta Wyborcza, Krytyka Polityczna, Aktivist). Bogactwo historii do opowiedzenia oraz inspiracji płynących z polskiej muzyki lat 70., 80., a nawet wczesnych 90., na których bazowało wydawnictwo, pozostawiło artystom niedosyt. Mając jeszcze kilka pomysłów, duet postanowił uzupełnić to, czego nie udało się zaprezentować wcześniej. Na albumie “Art Brut 2” oprócz rzeczy lżejszych w formie, klasycznie możemy spodziewać się również refleksyjnych i autobiograficznych kawałków. ​Materiał będzie bazować w całości na opracowaniach sampli z polskiej muzyki rozrywkowej i elektronicznej. ​Formuła wskazuje na pewien prymitywizm twórczy, którego styl będzie wypadkową surowych brzmień znanych z “Art Brut” z bardziej wysublimowaną produkcją “Widma”.


  • Wykonawca PRO8L3M
  • Data premiery 2020-03-06
  • Nośnik CD
Więcej

"Klezmer Juice prezentuje zbiór tradycyjnych utworów muzyki żydowskiej. Propozycja ta z pewnością zadowoli zarówno miłośników muzyki klezmerskiej, jak i nowych sympatyków" - Jeff Janeczko, Los Angeles.Tracklista:1. Ot Azoi (Beckerman)2. Papirosn (Cigarettes) (Yablokoff)3. Freylach in D (trad.)4. Waltz Medley: Shloimele Malkele (Lillian/Rumshinsky) / Di zun vet arunter geyn (Yomen/Helpern) /Margaritkes (anon.) / Tum Balalaika (trad.)5. Zemer Atik (Nigun Atik) (Neeman/Kashtan)6. Donna Donna (Zeitlin/Secunda)7. Oyfn Pripetshik (On the Hearth) (Warshavsky/Hyman)8. Araber Tanz (trad.)9. Slow Melody #8 (trad.)10. Freylach #15 (trad.)11. Eli Eli (trad.)12. Ani Ole L’Yerushalayim (Hadaz)13. Sammy’s Freilach (trad.)14. Itamar Freilach (trad.)15. L’shana Haba’a (trad.)16. Amud Ha’esh (Levy)Bonus Track: 17. Librescu Tango (Bulgach)


  • Wykonawca Klezmer Juice
  • Data premiery 2014-02-05
  • Nośnik CD

"Dunkierka" to amerykańsko–brytyjsko-francuski film wojenny w reżyserii Christophera Nolana, którego światowa premiera odbędzie się 19 lipca 2017 roku. Film opowiada o Operacji Dynamo, która została przeprowadzona w dniach od 26 maja do 4 czerwca 1940 roku. Była to ewakuacja Brytyjskiego Korpusu Ekspedycyjnego, wojsk francuskich i belgijskich z Dunkierki do Wielkiej Brytanii, dzięki której uratowano 338 226 żołnierzy. Autorem muzyki jest jeden z gigantów światowej muzyki filmowej Hans Zimmer, autor muzyki filmowej do ponad 120 filmów, które przyniosły ich twórcom ok. 24 miliardy dolarów zysku. Jest zdobywcą Oscara ("Król Lew") 2 Złotych Globów, 3 nagród Grammy.


  • Wykonawca Zimmer Hans
  • Data premiery 2017-07-21
  • Nośnik CD

„925” grupy Sorry, to album, w którym można się zatracić. Najlepsi przyjaciele, Asha Lorenz i Louis O'Bryen, wspólnie tworzą senny krajobraz, w którym przenikają się sielankowe i piekielne sceny, zadając pytania o to, co jest rzeczywiste, a w co tylko wierzymy. Wyłoniony z kwitnącej sceny w Londynie, „925” jest debiutanckim albumem Sorry, ale w żadnym wypadku nie jest to jego pierwsza wypowiedź. Podąża za serią singli i mixtape'ów, wydawanych sporadycznie i wykorzystywanych jako sposób eksperymentowania z odmiennymi wpływami i dźwiękami, które nadają „925” jego wyraźnie nowoczesne i apokaliptyczne brzmienie. Jak ujmuje to O'Bryen: „Słuchanie muzyki jest przyjemne, gdy wszystko wokół wydaje się rozpadać”. Po spotkaniu w szkole w Londynie Lorenz i O'Bryen stworzyli własny świat, w którym nic nie jest takie, jakie się wydaje. Jako Sorry tworzą muzykę gitarową, która jest jednocześnie znajoma, ale przy tym dziwna. Ich wysiłki wspomagają: perkusista Lincoln Barrett i Campbell Baum na basie.  Spokojne riffy ocierają się o rytmy inspirowane hip-hopem, a piosenki regularnie zmieniają się między nocnymi przygodami oświetlonymi neonami, a słodkimi piosenkami miłosnymi. Zainspirowany wszystkim, od Hermanna Hesse do Aphex Twin i oldschoolowego pieśniarza Tony'ego Bennetta, eksperymentalne i holistyczne podejście wyróżnia ich jako zespół na miarę XXI wieku; od otwartego podejścia do gatunku po kreatywność pozwalającą im na samodzielne tworzenie muzyki i bezpośrednie teledyski towarzyszące. „Po prostu lubimy wydawać dużo muzyki”, mówi Lorenz o produktywnym wczesnym okresie, w którym dema albumów regularnie pojawiały się w Internecie. „Nie mamy zdefiniowanego stylu, więc łatwo nam się zmieniać i iść dalej”. Zainspirowany podobnie kreatywnymi duszami, takimi jak (Sandy) Alex G, Frank Ocean i Earl Sweatshirt, Sorry znalazł swoją ścieżkę, którą zdecydował się podążać.  „Mixtape'y były znacznie mniej oparte na utworach” - dodaje. „Album jest znacznie bardziej skoncentrowany, ale w miarę ewolucji bardziej zainteresowaliśmy się mieszaniem rzeczy.” Na „925” postacie pojawiają się i znikają, często działając jak naczynia dla myśli i uczuć Lorenza i O'Bryena. Niezależnie od tego, czy odnoszą się do show biznesu w „Starstruck”, czy obiektu uczuć Lorenza w „Ode To Boy”, każdy z nich dodaje światu głębi i tajemnicy. „Pisanie z własnej perspektywy jest tylko bazą” - mówi Lorenz o podejściu duetu do tekstów - „fajnie jest pisać z różnych perspektyw, jakbyś dzielił swoją duszę na mnóstwo różnych ludzi lub małe rozdziały swojego życia. Każda piosenka jest jak naczynie dla tego krótkiego fragmentu czasu, w którym można poczuć chwilę, która wydaje się zagmatwana”. Jednak jak wszystkie wspaniałe historie, nie wszystko jest takie, jakie się wydaje w mrocznym, humorystycznym świecie Sorry. "Nasze piosenki na pewno są trochę zarozumiałe", przyznaje O'Bryen. "Chcemy zobaczyć, co nam ujdzie na sucho." Nie oznacza to, że „925” nie jest pozbawione zdrowej dawki sentymentalizmu.  Surowość młodej miłości „Ode To Boy” obnaża się z okrzykiem: „Chciałbym z tobą dorosnąć”, podczas gdy „Heather” to urocze przyznanie, że miłość jest często kłopotliwym zagadką. Lorenz mówi: „Myślę, że ból i niepewność związane z niewiedzą o tym, co się dzieje, czasem ustępuje, gdy umieścisz je w piosence, a twoje pragnienia urzeczywistnią się w coś komicznego. Piosenka przypomina ci o czymś, co się nawet nie wydarzyło, ale uczucie, które sprawia, że czujesz się, jakbyś tego doświadczył. Uważam to za interesujące, gdy ludzie, którzy się nie zakochali lub nie poczuli czegoś, nadal czują się tak, jakby mieli to w swoich umysłach. Nadal mogą myśleć o osobie, którą kochają, poprzez pryzmat osoby, którą ty kochasz ” To ujmujące podejście jest odzwierciedleniem różnorodności Sorry, zespołu, który jednym szybkim ruchem może przemknąć z rynsztoka do gwiazd. O Bryen dodaje: „Chcemy, aby ten album był dla naszych przyjaciół i rodziny, a kiedy fani będą do słuchać, docenią go w ten sam sposób, jak biżuterię podarowaną przez ukochaną osobę”.  Tracklista:  1. Right Round The Clock  2. In Unison  3. Snakes  4. Starstruck 5. Rosie  6. Perfect  7. As The Sun Sets  8. Wolf  9. Rock 'n'Roll Star  10. Heather  11. More  12. Ode To Boy  13. Lies (Refix)  


  • Wykonawca Sorry
  • Data premiery 2020-04-10
  • Nośnik CD
Więcej

Debiutancki album wcielenia kolektywu Alameda - "The Luminous Guitar Craft Of Alameda Duo". Tym razem Jakub Ziołek i Mikołaj Zieliński zaprezentują akustyczne oblicze inspirowane muzyką grecką i amerykańskim prymitywizmem. "Można powiedzieć, że ojcem założycielem tego wcielenia jest Rafał Iwański (X-Navi:et, Innercity Ensemble, Alameda 5), który pewnego dnia podrzucił mi kasetę Christodoulosa Halarisa "Music Of Ancient Greece", w której automatycznie zakochałem się bez pamięci, i która posłużyła na początku za inspirację do tworzenia kompozycji w duchu starożytnej muzyki greckiej" - tłumaczy Ziołek.  "Chodziło o bardzo specyficzne podziały rytmiczne i ich wpływ na melodię, rozciąganie melodii w czasie, ich wariacyjność i repetycyjność poza swojską dla naszego ucha metodą liczenia i słuchania rytmu. Po czasie jednak w miarę ogrywania tych kompozycji pojawiły się nowe wątki i inspiracje, i pierwotny pomysł trzymania się blisko estetyki muzyki starożytnej Grecji został poważnie zmodyfikowany" - dodaje. Ważny wpływ na kształt Alameda Duo miał też amerykański prymitywizm. "Robbie Basho również inspirował się muzyką grecką. Fragmentów z wykorzystaniem klasycznego "finger-style" na naszej płycie jest zaledwie kilka, więc ten nurt z pewnością wyraża się przede wszystkim w klimacie utworów i w doborze instrumentarium. Choć również posługiwaliśmy się klasycznym grecko-tureckim instrumentem o nazwie bouzouki" - mówi Ziołek. Album powstawał w okresie mocnych zawirowań osobistych muzyków, więc zarówno komponowanie tych utworów, jak i pisanie tekstów było dla nich pewną formą terapii. Prawie wszystkie teksty są o miłości, ale pojmowanej negatywnie. Alameda 2 stoi trochę na poboczu pozostałych wcieleń kolektywu Alameda. "Duo jest najbardziej radykalne, minimalne i niełatwe w odbiorze. Stanowi trochę wyjątek i oddech w naszej działalności Alamedowej. Jest bardziej pewnym pomysłem na muzykę niż funkcjonującym zespołem" - tłumaczy Kuba. Sesja nagraniowa "The Luminous Guitar Craft Of Alameda Duo" miała miejsce w kościele Ewangelicko-Augsburskim w Bydgoszczy, miejscu o wspaniałej akustyce. "Jako, że za dnia wokół tego kościoła panuje spory ruch samochodowy, zdecydowaliśmy się nagrywać nocami. Sesje więc trwały od północy do ok. 6 rano, co było bardzo fajnym doświadczeniem i z pewnością zostawiło swój ślad w naszej muzyce" - dodaje Ziołek. Tracklista: 1. The Silver Chant Of Ate 2. Laurel 3. Ming / Days Of Yore 4. The Grand Mixolydian Cunt-Slip    


  • Wykonawca Alameda Duo
  • Data premiery 2017-01-30
  • Nośnik CD
Więcej

Marcin Krzyżanowski urodzony w roku 1958. Jest polskim wiolonczelistą, kompozytorem muzyki teatralnej i filmowej. Studiował grę na wiolonczeli w Akademii Muzycznej w Krakowie. Kompozycję studiował prywatnie u Bogusława Schaeffera. Jest członkiem Stowarzyszenia Wykonawców Nowej Muzyki „Muzyka CentrumKenoza - ogołocenie, odnosi się do ograniczeń , uniżenie samego siebie(termin teologiczny) korzystam z tego terminu jako kompozytor by wyjaśnić technikę współpracy z muzykami i wyimprowizowanym materiałem muzycznym oraz pracę nad nim w studio:  nie wpływać na ostateczny kształt kompozycji poprzez ingerencję wynikającą z możliwości pracy(obróbki) nad materiałem muzycznym  w studio muzycznym  maksymalne uproszczenie struktur używanych do narzucania kształtu formalnego utworu  „odarcie” kompozycji z dodatkowych ozdobników czy zabiegów wzmacniających wymowę (tu chodzi o zabiegi studyjne w miksowaniu i masteringu)


  • Wykonawca Krzyżanowski Marcin
  • Data premiery 2016-07-29
  • Nośnik CD
Więcej