Ponad dwie i pół godziny relaksującej muzyki wybranej z katalogu firmy Naxos napisanej przez największych kompozytorów muzyki klasycznej.
Muzyka tchnąca życiem, niewykoncypowana, niewykalkulowana w sterylnych laboratoriach dźwięku. „O Mistério” Teresy Salgueiro to zapierająca dech w piersiach kulminacja 25-ciu lat twórczości gwiazdy fado.Teresa Salgueiro to jedna z największych gwiazd muzyki etnicznej na Starym Kontynencie. Jej kariera rozpoczęła się bardzo wcześnie, gdy w 1986 roku jako młoda siedemnastoletnia dziewczyna stała się wokalistką Madredeus, zespołu kluczowego dla muzyki portugalskiej. Zgodnie z legendą grupy, nietuzinkowy talent Teresy został odkryty w jednej z lizbońskich kawiarni, gdzie wspólnie z przyjaciółmi śpiewała przy stoliku obok Rodrigo Leao i Gabriela Gomesa, założycieli zespołu. Muzycy będą później niejednokrotnie deklarować, że Teresa stanowi dla nich bardzo ważne źródło inspiracji. Między 1987 a 2007 rokiem, przez ponad 20 lat Madredeus z Teresą przy mikrofonie dał ponad 1000 koncertów, sprzedał ponad 5 milionów płyt na całym świecie, a przede wszystkim dorobił się marki jednego z najciekawszych projektów muzyki etno.Zespół zaliczył również ważny epizod filmowy. Wielbicielom klasyki kina Teresa Salgueiro kojarzyć się musi przede wszystkim z Lisbon Story Wima Wendersa, gdzie muzycy Madredeus, a przede wszystkim ich twórczość, odgrywają bardzo ważną rolę, stanowiąc o niezwykłej atmosferze obrazu. Zespołowi Lisbon Story przyniósł ogromną i zasłużoną popularność, Wendersa zaś zainspirował do dalszych muzyczno-filmowych poszukiwań, których rezultatem był między innymi dokument Buena Vista Social Club.Solową karierę Teresa Salgueiro rozpoczęła w 2007 roku z rzadko spotykanym impetem – w tym samym roku ukazały się aż trzy płyty z jej udziałem: Você e Eu z João Cristal Septet i La Serena z the Lusitânia Ensemble – oba ukazujące niezwykłą różnorodność muzycznych inspiracji i rozwinięty zmysł interpretacji portugalskiego fado i brazylijskiej bossanovy. Polskim wątkiem w jej karierze jest współpraca ze Zbigniewem Preisnerem przy płycie Silence, Night & Dreams.W sierpniu 2011 roku Teresa Salgueiro zaszyła się z grupą uważnie dobranych muzyków w klasztorze, schowanym w portugalskich górach Sierra da Arrabida. Powstałe na zachodnim marginesie Europy kompozycje bezsprzecznie uznane zostały za kulminację wielkiego doświadczenia i talentu śpiewaczki. Jednocześnie najnowszy longplay stanowi punkt zwrotny w muzycznej karierze Salgueiro. O Mistério jest pierwszą płytą z wyłącznie autorskim materiałem. Po raz pierwszy również Teresa podjęła się napisania tekstów do wszystkich piosenek. Głównym producentem wydawnictwa został António Pinheiro da Silva, z którym artystka współpracowała przez ostatnich dziesięć lat.Zgodnie z tym, co podsuwa słuchaczowi tytuł, płyta jest rozpisanym na siedemnaście utworów misterium tajemnicy. Muzyka, stworzona specjalnie do występów na żywo, eksploruje całą gamę różnych emocji, pozwalając na własnej skórze doświadczyć tego, co nieznane, choć bliskie, wyrastająca ze światowej tradycji, z której my wszyscy, a którą nie zawsze znamy.
"Pure... America" to kwintesencja największych amerykańskich hitów na czterech wyjątkowych płytach. Usłyszymy jednego z największych bardów Boba Dylana, Elvisa Presleya w jednym z jego największych hitów „Viva las Vegas”. Jeżeli Ameryka, to nie może zabraknąć chyba najbardziej znanego artystę muzyki country Johnny’ego Cash’a.
Koronacja króla Jerzego II w 1727 roku była wielkim wydarzeniem uświetnionym przez muzykę. Handel jako wielki kompozytor muzyki operowej został poproszony o skomponowanie odpowiedniej muzyki, która zostałaby wykonana podczas ceremonii w Westminster Abbey. Jego utwory były wykonywane wraz z muzyką napisaną przez innych angielskich kompozytorów, takich jak Henry Purcell, John Blow, Thomas Tallis, John Farmer, Orlando Gibbons i William Child. W rezultacie ceremonia ta ma jedną z najpiękniejszych opraw muzycznych w historii Anglii.
Dwa kultowe albumy zespołu The Cash - "London Calling", który od ponad 30 lat wciąż cieszy świeżym brzmieniem oraz „Combat Rock” z 1984 roku będący kwintesencja muzyki punkrockowej spakowane w jeden box.
Kobieta liryczna o niepokornej naturze po sukcesie jazzowego albumu "Szeptem" (Platynowa Płyta, tytuł Jazzowej Wokalistki Roku w prestiśowej ankiecie miesięcznika Jazz Forum) zgodnie z obietnicami wraca do muzyki popularnej. Zapowiada jednak, śe od nowej płyty "Jasnosłyszenie" jej muzyczne fascynacje będą się przenikaś i uzupełniaś. Nowy album daleki jest od wszystkiego, co dzieje się na krajowym rynku. Wyrafinowane utwory dzieją się na pograniczu wielu stylistyk: od muzyki etnicznej po ukochany przez Jopek jazz. Nie podjęłabym się nagrywania popularnej muzyki bez Pospieszalskich - mówi Anna Maria Jopek. Marcin jest producentem i aranśerem albumu, Mateusz - kompozytorem większości utworów. Jasnosłyszenie - pojęcie wprowadzone przez autorkę tekstów Magdę Czapińską - odwołuje się do gry wyobraźni, kaśdy mośe tłumaczyś je na swój sposób. Wbrew sugestii, jaką może nieść ze sobą, treść piosenek bywa mroczna i skupiona, sięgająca do podstawowych ludzkich doświadczeń i lęków, ale i abstrakcyjna. (Universal Music Polska)
"Wykonanie Böhma jest instynktowne, a zarazem pełne potęgi i wielkości, w każdym momencie czuć spontaniczną siłę. Rzadko kiedy otwierający sygnał rogów brzmi tak potężnie jak na tym nagraniu, rzadko tremola w smyczkach są tak przekonywujące... Wiedeńczycy grają z pełnym zapamiętaniem, a nagranie pomaga przekazać natchnioną wielkość tej muzyki". - Gramophone
Spotkanie na szczycie dwóch najsłynniejszych składów bałkańskiej sceny. TARAF DE HAIDOUKS i KOCANI ORKESTAR od lat należą do najpopularniejszych wykonawców muzyki etnicznej na świecie. „Band Of Gypsies 2” został nagrany z okazji 20 lecia istnienia TARAF. Połączone, liczące po 13 osób składy TARAF i KOCANI w ognisty sposób prezentują miks cygańskiej muzyki, bałkańskiego folku w big bandowym duchu. Ta szczerość energia i żywioł pozwalają na czas trwania albumu przenieść się w rodzinne strony muzyków, choćby do rumuńskiej mieściny Clejani skąd pochodzą TARAF DE HAIDOUKS. Nie zabrakło też odniesień do bałkańskiego popu, wpływów muzyki żydowskiej, greckiej i tureckiej. Zapierające dech partie dęciaków przywodzą na myśl kapele uliczne i weselne. „Band Of Gypsies 2” jest bardzo ważnym tegorocznym albumem nie tylko sceny world music. Warto przypomnieć że wśród fanów i przyjaciół TARAF DE HAIDOUKS znajdują się takie gwiazdy ekranu jak JOHNNY DEPP, CATE BLANCHET czy JOHN TURTURRO.01. I Am A Gigolo02. Pe Drumul Odesei03. Mandrulita Mea04. Talk To Me, Duso05. Turceasca A Lu Kalo06. Jarretelle07. Ou cours-tu, nostalgie Apres08. Dikhel Khelel09. A couteaux tires, Atka10. Sara11. 100 millions12. Gypsy Sahara
Rosyjski pianista Alexei Lubimov jest nieczęsto spotykanym typem artysty. To mistrz zarówno nowej muzyki (od Cage’a do Silvestrova) jak i wybitny interpretator muzyki Baroku, którą lubi wykonywać na instrumentach z epoki. W tej niezwykłej interpretacji fantazji, sonat i rond CPE Bacha, Lubimov umiejętnie posługuje się charakterystycznym brzmieniem fortepianu tangentowego. Instrument ten był przez krótki czas popularny w pierwszej połowie XVIII wieku. Jego sposób wydobywania dźwięku (struny uderzane są od spodu przez drewniane lub metalowe elementy, zwane “tangentami”), oferował większą ekspresyjność i intensywność niż klawesyn.
Astor Piazzolla jest jedną z najważniejszych postaci w historii tanga. W kulturze masowej niewątpliwie jego nazwisko najbardziej wiąże się z utworem "Libertango" śpiewanym przez wokalistów różnych gatunków i stylów. Astor Piazzolla urodził się w Mar de la Plataw w Argentynie w 1921, w rodzinie włoskich emigrantów. Od ojca uczył się grać na bandoneonie, a na 9. urodziny dostał instrument w prezencie. W 1924 przeniósł się do Nowego Jorku, gdzie nauczył się hiszpańskiego, angielskiego i francuskiego a także zafascynował się jazzem. W wieku 13 lat poznał Carlosa Gardela (którego tango "Por Una Cabeza" można usłyszeć w "Zapachu kobiety" z Alem Pacino w roli głównej). Cardel zaprosił Piazzollę do zespołu, jednak ojciec Piazzolli sprzeciwił się temu, uznając, że syn jest zbyt młody by zostać muzykiem. Astor był zawiedziony decyzją ojca, która jednak ocaliła mu życie - w trasie rozbił się samolot, w którym leciał Gardel wraz z zespołem. Do Argentyny Piazzolla powrócił w 1937, gdzie grał w nocnych klubach, w których nieustannie tańczono tango. Dzięki pomocy Artura Rubinsteina Piazzolla mógł uczyć się u Alberto Ginastera. W 1950 powstała ścieżka dźwiękowa do filmu "Bolidom de acero", zaś pod wpływem Ginastery Piazzolla skomponował "Buenos Aires Symphony". W 1954 wygrał stypendium w Paryżu i dzięki temu zaczął współpracować z Nadią Boulanger, jedną z najlepszych nauczycielek muzyki. Spotkanie to zmieniło jego życie, ponieważ właśnie ona kazała mu włożyć ducha w to co tworzy, nie naśladować innych, ale być Astorem Piazzollą. W 1955 Piazzolla założył swój zespół Octeto Buenos Aires. Dzięki temu tango wzbogacone zostało o nowe elementy, zaczerpnięte z jazzu i muzyki klasycznej. Nuevo tango kojarzone jest odtąd z Astorem Piazzollą, W latach 60. powstał kolejny zespół Piazzolli - Quinteto Tango Nuevo, album z muzyką do wierszy Jorge Luis Borgesa oraz z zapisem koncertu z nowojorskiej filharmonii. W roku 1974 powstała jedna z najbardziej znanych kompozycji Piazzolli - "Libertango", zaś artysta zaczął eksperymentować z nowymi brzmieniami i muzyką elektroniczną. Tryb życia i intensywna praca przyczyniły się do pogorszenia zdrowia Piazzolli - po przebytym w 1973 roku zawale serca, przeszedł operację wszczepienia bypassów. Przełom lat 80. i 90. to okres takich dzieł jak "La Camorra" czy "Five Tango Sensations". Astor Piazzolla zmarł w roku 1992 w Buenos Aires. Odszedł u szczytu sławy jako jeden z najważniejszych kompozytorów XX wieku, którego nazwisko stało się niemal synonimem tanga.