Trzeci tom edycji Michaela Gielena poświęcony jest muzyce Johannesa Brahmsa. Wszystkie nagrania zostały dokonane w latach 1989-2005 i pochodzą z archiwaliów niemieckiego radia Southwest (SWR). Polecamy tę pozycję wszystkim miłośnikom muzyki Brahmsa, szczególnie ukochanej przez niemieckiego dyrygenta.
Akcja filmu opowiada historię dwóch brytyjskich szeregowców Schofield i Perry, u schyłku Pierwszej Wojny Światowej, którzy otrzymują ogromnie ryzykowną misję, od której powodzenia zależy życie ich towarzyszy. Muszą przedrzeć się za linię wroga i przekazać rozkaz odwołujący atak, który w świetle nowych informacji nie ma najmniejszych szans powodzenia. Jeśli nie uda się wypełnić misji, niechybna śmierć czeka ponad 1600 żołnierzy, a wśród nich brata Schofielda. Autorem muzyki jest Thomas Newman, urodzony w 1955 roku amerykański twórca muzyki filmowej. Do światowej czołówki Hollywood Newmanowi udało się przebić na początku lat 90. dzięki oprawom muzycznym do takich filmów jak „Smażone zielone pomidory”, „Gracz”, „Zapach kobiety”. W 1995 roku otrzymał dwie pierwsze nominacje do Oscara za filmy „Skazani na Shawshank” i „Małe kobietki”. Od tej pory tworzył kompozycje do bardziej głośnych filmów i stał się autorem rozpoznawalnym, kojarzonym przede wszystkim z filmami obyczajowymi i psychologicznymi („Joe Black”, „Zaklinacz koni”, „Zielona mila”). W 1996 kolejną nominację przyniosła mu muzyka do filmu „Rodzinka z piekła rodem”. W 1999 roku nawiązał współpracę z reżyserem Samem Mendesem, której owocem była muzyka do filmu „American Beauty” (nagroda Bafta i Grammy, nominacje do Oscara i Złotego Globu).
Limitowana, podwójna, winylowa edycja albumu Colina Stetsona z interpretacją „3 Symfonii Góreckiego”. Wielkie wydarzenie w świecie współczesnej poważki, jazzu i postrocka! Oto wybitny saksofonista Colin Stetson, znany ze współpracy m.in z Arcade Fire, Lou Reedem, The National, Laurie Anderson, Sinead O’connor, składa hołd słynnemu polskiemu kompozytorowi, Henrykowi Mikołajowi Góreckiemu. Trzecia Symfonia Góreckiego, której płytowego wydania podjęła się w 1992 roku Elektra, okazała się spektakularnym sukcesem komercyjnym muzyki klasycznej, osiągając ponad milionowy nakład. Co najważniejsze, przyniosła też ogólnoświatową popularność polskiemu kompozytorowi. Nie powinno zatem dziwić że, jej interpretacji podjął się artysta spoza kręgu muzyki poważnej. Tak Stetson wspomina swoje zetknięcie z twórczością polskiego mistrza: „Wszyscy mamy chwile, kiedy doświadczamy muzyki, która nas zmienia i to był dla mnie jeden z takich momentów”. Do nagrania albumu Stetson zaprosił m.in. skrzypaczkę Arcade Fire Sarah Neufeld, wybitnego perkusistę Grega Foxa, mezzo sopranistkę Megan Stetson. Efekt jest oszałamiający. Podzielona na 3 części symfonia, z jednej strony wybrzmiewa klasycznym urokiem, z drugiej zaś zbliża się do rejonów bliskich dokonaniom Godspeed you! Black Emperor, czy innych postrockowych mistrzów. Polska premiera live tego materiału planowana jest na drugą połowę 2016 roku. Będzie to z pewnością szeroko komentowane wydarzenie. Do tego czasu możemy cieszyć się fantastycznym materiałem zawartym na płycie.Tracklista:LP 1Side A. 1. (Part 1) Side B1. (Part 2) LP 2Side C1. IISide D 1. III
Insp!ration to wspaniała a jednocześnie niedroga seria dla miłośników muzyki poważnej oraz dla tych, którzy dopiero zaczynają swoją przygodę z klasyką. Wyjątkowe dzieła najwybitniejszych kompozytorów w historii muzyki, portrety najsłynniejszych artystów i wspaniale skompilowane tracklisty, pasujące do różnorodnego nastroju, zabierają nas w ekscytującą podróż i oczarowują zmysły. Daj się uwieść mistrzowskim wykonaniom gwiazd z katalogu Warner Classics i Erato.Romantyczne brzmienie przepojone magią: François Adrien Boïeldieu znany był głównie jako kompozytor muzyki operowej, ale jest także twórcą pełnego elegancji koncertu harfowego zbudowanego w oparciu o urzekające melodie. Na płycie zestawiono jego dzieło z koncertami dwóch wybitnych wirtuozów harfy XVIII i XIX wieku - Jeanem-Baptistem Krumpholzem oraz Nicholasem Bochsa. Dzięki temu CD ukazuje trzy najpiękniejsze koncerty harfowe pochodzące z okresu wczesnego romantyzmu. Smaku całości dodaje wyjątkowa Lily Laskine, znana jako najwybitniejsza harfistka swoich czasów, której kunszt nie ma sobie równych do dziś.
Oddając cześć legendarnemu muzykowi, jakim był Nat King Cole, artystka sięga po romantyczny repertuar hiszpańskich twórców. To pierwszy hiszpańskojęzyczny album Natalie Cole. Z jednej strony artystka zainspirowała się nagraniami swojego ojca, z drugiej przekonał ją do tego pierwiastek romantyzmu drzemiący niezmiennie w tych utworach. Wyprodukowany przez Rudy’ego Pereza (wg „Billboard” Producent Dekady w kategorii muzyki latynoamerykańskiej) Natalie Cole en Español wprowadzi nowych odbiorców w świat nieodpartego piękna tej muzyki. Obecne na nim nowe interpretacje hiszpańskojęzycznych standardów nagrane zostały wcześniej przez Nata King Cole’a. Autorski wybór Natalie Cole podyktował osobisty stosunek artystki do niektórych tekstów, jak i słabość do ich warstwy muzycznej. Dzięki temu powstał osobisty, autorski album. Równowagę pomiędzy starymi i nowymi utworami świetnie oddaje współpraca Natalie Cole z towarzyszącym jej na płycie Juanem Luisem Guerrą (Bachata Rosa) czy Andreą Bocellim (Besame mucho). Bez wątpienia jednak najbardziej poruszający duet na tej płycie to Natalie Cole śpiewająca ze swym ojcem w utworze Asercate Mas (zastosowano tu tę samą technikę jak na nagrodzonej wielokrotnie płycie Unforgettable).Natalie Cole, wzrastając w cieniu kariery swego ojca, wchłonęła również jego miłość do muzyki hiszpańskiej. Na swoim nowym albumie wydanym po okresie rekonwalescencji wynikającym z przebytej operacji przeszczepu nerki (wspomnienia z tego okresu zawarła w wydanym w 2010 r. pamiętniku Love Brought Me Back: A Journey of Loss and Gain) postanowiła zwrócić się w tę samą stronę, w którą patrzył jej ojciec. Powodowana zarówno rodzinnymi tradycjami, jak i hiszpańskimi korzeniami dawcy, którego nerkę jej przeszczepiono, Natalie Cole wydaje obecnie album Natalie Cole en Español, na który złożyły się największe przeboje i standardy muzyki latynoskiej.Z historycznej perspektywy trudno jest przecenić wkład Nata King Cole’a do tradycji i kultury, nie tylko biorąc pod uwagę jego osiągnięcia jako światowej klasy wokalisty czy utalentowanego pianisty, lecz także jako adwersarza równości rasowej. Nat był w swoim czasie najlepiej zarabiającym artystą wytwórni Capitol Records. Dzięki wielkiej klasie tworzonej przez niego muzyki zdobył uznanie wśród wszystkich klas społecznych ówczesnej Ameryki. W latach 40. Cole był pierwszym czarnoskórym wykonawcą posiadającym własny regularnie nadawany program radiowy, po którym przyszedł program telewizyjny pt. The Nat King Cole Show (wystartował na antenie NBC w 1956 r.). Ale mimo wielkiego sukcesu, jaki udało mu się odnieść, artysta kontynuował swoją walkę z segregacją rasową zarówno w Stanach Zjednoczonych, jak i poza ich granicami (doświadczył tego podczas koncertu na Kubie, gdzie mógł wprawdzie wystąpić w słynnym Hotelu Nacional, ale nie mógł już się tam zatrzymać). Pomimo tego incydentu Nat King Cole zachwycił się tamtejszą muzyką. Podczas współpracy z kubańskim artystą, Bebo Valdesem, wpadł na pomysł, by nagrać album w całości złożony z utworów śpiewanych po hiszpańsku. Udało mu się przekonać managera i niebawem Nat King Cole został pierwszym amerykańskim artystą, który tego dokonał. Nagrana częściowo na Kubie i po części w Los Angeles płyta wyszła w 1958 r. Cole Español szybko odniosła sukces międzynarodowy, a Nat King Cole zyskał rzesze fanów wdzięcznych mu za nagranie płyty w ich własnym języku. Oddźwięk był tak duży, że szybko przyszły dodatkowe sesje nagraniowe w Rio de Janeiro czy w Mexico City. Owocem tych nagrań są kolejne płyty zaśpiewane po hiszpańsku – A Mis Amigos (1959) i More Cole Español (1962). Dziś, ponad 50 lat po premierze, Nat King Cole wciąż uchodzi za ikonę muzyki latynoskiej, znany jest w całej Ameryce Łacińskiej i nadal uważany za wielkiego ambasadora tej kultury na świecie.Tracklista:1. Frenesi2. Voy a Apagar La Luz/Contigo Aprendí3. Acércate Más (w/ Nat King Cole)4. Mañana De Carnaval5. Bésame Mucho (w/ Andrea Bocelli)6. Quizás, Quizás, Quizás7. Solamente Una Vez8. Oye Como Va (Medley)9. Yo Lo Amo (And I Love Him)10. El Día Que Me Quieras11. Bachata Rosa (w/ Juan Luis Guerra)12. Amapola
Słynna koncertowa płyta fantastycznego duetu Daft Punk, "Alive 2007", ukazała się ponownie! Mało tego, jeszcze raz do sklepów trafił również album live Francuzów zarejestrowany 10 lat wcześniej, czyli "Alive 1997". Reedycje będą gratką dla miłośników słuchania muzyki z płyt analogowych, bo właśnie na tym nośniku zostały przygotowane.
Jean-Philippe Rameau (ur. 25 września 1683 w Dijon, zm. 12 września 1764 w Paryżu) – francuski kompozytor i teoretyk muzyki okresu baroku, autor oper, baletów i utworów klawesynowych. Jego najwybitniejszym dziełem jako teoretyka muzyki było „Traite de l’harmonie reduite a ses principies naturels divise en IV livres” (Traktat o harmonii sprowadzonej do jej naturalnych zasad z podziałem na 4 księgi).
Jeden album – dwie światowe premiery:· IV Symfonia Napoléona-Henriego Rebera· I Koncert fortepianowy Franza Liszta na instrumencie z epokiNa fortepianie Erarda z 1837 roku kompozycję Liszta gra Bertrand Chamayou, na skrzypcach zespołowi Le Cercle de l’Harmonie towarzyszy Julien Chauvin. Artyści łączą siły tym razem w repertuarze obejmującym muzykę francuską napisaną przez trzech kompozytorów, którzy w dziewiętnastowiecznym Paryżu nie tylko się znali, ale i przyjaźnili. Najmniej znany z tego tria jest Henri Reber, uczeń Antonina Reichy, który większość swej artystycznej kariery poświęcił muzyce kameralnej. Był pianistą, podobnie jak Liszt, którego z Berliozem złączyła silna nić przyjaźni po premierze w 1830 roku jego Symfonii fantastycznej.Album prezentuje muzykę francuską dwudziestolecia 1830-1850.„Nasz projekt próbuje uchwycić muzykę w jednym, wybranym momencie, wskazać podobieństwa pomiędzy kompozycjami, szkicując ogólny styl tamtego okresu. Paryż romantyków pozwala na dostrzeżenie różnych aspektów twórczości kompozytorskiej w okresie panowania Ludwika Filipa” – mówi Julien Chauvin.Trzej artyści, których słyszymy na najnowszym wydawnictwie Ambrosie-Naïve to nieprzypadkowy tandem. Chamayou z Rhorerem poznali się jeszcze w konserwatorium, potem wielokrotnie spotykali się w sytuacjach koncertowych. W jednej z takich chwil, podczas pracy z Le Cercle de l’Harmonie Rhorer natrafił na IV Symfonię Rebera. Głębsze studia nad partyturą pokazały złożoną osobowość muzyczną kompozytora, jego niebywałą muzykalność i fascynacje Schubertem, Mendelssohnem i Berliozem.Jeremie Rhorer, ur. 1973 w Paryżu, studiował grę na klawesynie, teorię i kompozycję w Konserwatorium Paryskim. Potem został asystentem Marka Minkowskiego i Williama Christie. W 2005 roku wraz ze skrzypkiem, Julienem Chauvin, stworzył zespół Le Cercle de l’Harmonie, który zajmuje się wykonawstwem przede wszystkim muzyki XVIII wieku na instrumentach z epoki. Francuski Théâtre des Champs-Elysées zaprosił ich do wykonania w trzech najbliższych sezonach trzech operowych kompozycji Mozarta (Idomeneo, Cosi fan tutte, Don Giovanni). W 2011 roku Rhorer zadebiutował w Operze Wiedeńskiej, w brukselskiej La Monnaie prowadził spektakle Wesela Figara i Idomenea Mozarta, którymi zadyryguje również w 2013 i 2014 roku.Julien Chauvin studiował grę na skrzypcach w Hadze, a następnie doskonalił się w wykonawstwie muzyki barokowej i klasycznej pod kierunkiem Wilberta Hazelzeta, Jaapa Ter Lindena i Anner Bylsmy. W 2003 roku zdobył nagrodę na Konkursie Muzyki Dawnej w Brugii i od tamtej pory niemal nieprzerwanie koncertuje. Wykonując muzykę baroku, występował z takimi zespołami, jak Concerto Köln, Les Musiciens du Louvre czy Le Concert d’Astrée. W 2006 roku muzyczny kanał telewizyjny Mezzo zaprezentował dokument o tym artyście. W 2009 roku Chauvin nagrał płytę z okazji 200. rocznicy śmierci Josepha Haydna, a w 2011 zarejestrował dla Ambrosie-Naïve Romans op. 50 Ludwiga van Beethovena i Rêverie et Caprice Berlioza.Bertrand Chamayou należy do najbardziej rozpoznawalnych twarzy na europejskiej scenie muzycznej. Z ogromną łatwością porusza się między stylami, gatunkami, epokami. Otrzymał nagrodę za Najlepszą Płytę Roku 2012 (Victories de la Musique Classique). Wcześniej otrzymał podobne wyróżnienia w 2006 i 2011 roku. Nagrywa nie tylko w studiu, ma na koncie kilka płyt z nagraniami live. Urodzony w Tuluzie dał o sobie słyszeć już jako trzynastolatek. Studiował w Paryżu i Londynie. Występuje z wieloma znaczącymi orkiestrami, m.in.: Orchestre de Paris, Orchestre National de France, London Philharmonic czy WDR Sinfonie Orchester Cologne.Artyści zaplanowali już trasę koncertową na sezon jesienny 2012. Najbliższe koncerty z muzyką romantyków paryskich odbędą się w Niemczech (Brema, Frankfurt), Austrii (Wiedeń, Salzburg), Francji (Paryż, Aix-en-Provence), Belgii (Bruksela) i we Włoszech (Wenecja).Spis utworów:Napoleon-Henri Reber (1807-1880), IV Symfonia G-dur op. 33Hector Berlioz, Rêverie et Caprice na skrzypce i orkiestrę op. 8Franz Liszt, I Koncert fortepianowy S. 124
Niezwykły talent Rowe'a i urok jego poetyckich piosenek zwrócił uwagę szefów prestiżowego oddziału wytwórni Epitaph - Anti-, dla którego nagrywają dziś artyści tego kalibru, co Tom Waits, Neko Case czy Mavis Staples. Fakt, że "Magic" został przez Anti- wydany w oryginalnej formie, bez żadnych ingerencji świadczy, jak wysoko oceniona została praca Rowe'a i jego muzyków: współproducenta i multiinstrumentalisty Troya Pohla, wokalistki Cary May Gorman, pianisty Adriana Cohena i wiolonczelistki Moniki Wilson-Roach. Odniesienia do Cohena są oczywiste, zwłaszcza w utworach "Night" i "The Walker", tak jak do Vana Morrisona ("Surprise" mógłby być zaginionym utworem z "Astral Weeks"), ale baryton Rowe'a też może kojarzyć się z bardziej soulowymi utworami Johna Cale'a ("American"), a nawet czarnych wokalistów z Gilem Scottem-Heronem na czele. Korzenie muzyki Rowe'a sięgają jednak o wiele głębiej, do archaicznych form ludowej muzyki amerykańskiej - znać w nich echa bluesa z Delty i ballad hillbill
Laura Cubi Villena & Adam Wendt Acoustic Set - Por La Noche "Por la noche" ("W nocy") jest to program napisany pod wpływem fascynacji muzyką hiszpańską i przy współpracy z Laurą Cubi Villena. Kompozytorem wszystkich utworów zawartych na płycie jest Adam Wendt, a autorką tekstów, oczywiście w języku hiszpańskim, jest Laura Cubi. Efektem tego wyzwania, zarówno dla autorów jak i muzyków towarzyszących, jest połączenie najlepszych cech muzyki hiszpańskiej i naszej rodzimej – polskiej . Repertuar płyty to 12 autorskich kompozycji w brawurowy sposób zagranych i zaśpiewanych. Ta zbitka stylistyczna, piękne melodie oraz bardzo ciekawy skład instrumentalny w połączeniu z głosem, który wręcz hipnotyzuje temperamentem a miejscami nostalgią przekazuje słuchaczom tej muzyki niepowtarzalne i unikalne doznania i przenosi ich w zupełnie inne, nowe rejony świadomości.