Seria "Original Album Classics" prezentuje box zawierający pięć albumów jednej z największych gwiazd muzyki, jaką jest Celine Dion. W skład boxu weszły albumy: "Unison", "Celine Dion", "The Colour of My love", "D'Eux", "One Heart".
Fryderyk Chopin był największym kompozytorem i pianistą XIX wieku. Na rok przed śmiercią, w 1848 roku, londyńskie „Daily News” pisały o nim: „Delikatność i łagodność emanujące z jego gry mogą zwieść słuchacza, który nawet nie podejrzewa, jaki ogrom cierpień stoi za tą anielską muzyką”. Pierwsze dwadzieścia lat życia spędził Chopin w Polsce, rozwijając swe zdolności, które pragnął później zaprezentować w Wiedniu. Wprawdzie na początku nie wszystko układało się tak, jak to zaplanował, to jednak szybkim czasie stał się gwiazdą paryskich salonów. Przyjazna kameralność muzycznego środowiska Paryża odpowiadała introwertycznej osobowości Chopina. Trema paraliżowała go przed wykonaniami przed dużą publicznością: „Czuję, jakby dusił mnie ich oddech, paraliżował ich oceniający wzrok, uciszały ich obce twarze” – pisał o audytorium przychodzącym na jego występy. Z czynnego koncertowania zrezygnował w 1832 roku, mając na koncie zaledwie trzydzieści recitali. Całe życie Fryderyka Chopina skoncentrowane było wokół fortepianu. Instrument ten stanowił swoiste medium, poprzez które polski geniusz przekazywał swe najskrytsze myśli i uczucia, sprawiając wrażenie, jakby to muzyka wybrała sobie Chopina, aby w dźwiękach fortepianu najpełniej wyraził jej piękno. Mawia się, że utwory Chopina to najwyższa forma, jaką przybrać mogła kiedykolwiek muzyka. Wśród setek kompozycji, które stworzył, poczynając od szeroko zakrojonych sonat i koncertów, a na najskromniejszych rozmiarów miniaturach kończąc, fortepian pozostaje głównym aktorem każdej z opowiedzianych przez C hopina historii. Nietypowe jest to, że Chopin jako jedyny prawdopodobnie kompozytor romantyczny nie napisał żadnej symfonii, żadnej opery, nie stworzył ani jednego kwartetu smyczkowego ani dużych form wokalnych. Powodowany jednak ciągłym dążeniem do „serca muzyki narodowej” (chociaż może bardziej była to podróż do wnętrza własnej duszy) był w stanie powiedzieć więcej w niespełna minutowej kompozycji niż współcześni mu twórcy, którzy potrzebowali do wyrażenia siebie większych form. Chopin był wyśmienitym improwizatorem, co sprawiało wrażenie, jakoby jego muzyka powstawała wyłącznie w chwilach twórczego uniesienia. On jednak, jak pisała George Sand, „mógłby siedzieć zamknięty w pokoju całymi dniami, pracując nad jednym, pojedynczym taktem”. Pianista i krytyk Karl Filtsch wyraził to jeszcze dobitniej: „Kiedy przychodziło do przeniesienia pomysłów na papier i przypomnienia sobie pierwotnego natchnienia, które pchnęło go do skomponowania konkretnych dźwięków, Chopin wpadał na wiele dni w napięcie graniczące z rozpaczą”. Najbardziej przejmująco ze wszystkich wypowiedzi Chopina brzmi porównanie komponowania mazurków do „wyszarpywania ich z boleśnie krwawiącego serca”. Dzięki tak osiągniętej przebogatej ekspresji swojej muzyki Chopin pozostaje jednym z najbardziej oryginalnych i wartościowych twórców muzycznych.
Płyta zawiera opracowania najpiękniejszych kolęd i pastorałek. Zawartość płyty jest niezwykle zróżnicowana - zarówno jeśli chodzi o aranżacje, aparat wykonawczy, ale także wybór tekstów. Dwie kolędy niepolskie – „Cicha noc” i „La campanias de Belen” są zaaranżowane tradycyjnie. Pozostałe kolędy i pastorałki są „zrobione” bardzo różnie - od utrzymanych w „postromantycznym idiomie muzyki dawnych kresów” – np. „Mizerna, cicha”, poprzez różnorodne stylizacje: góralskie „To już pora na Wigilię”, jazzowe „Mędrcy świata, monarchowie”, ludowe „Oj, maluśki, maluśki” czy „Z narodzenia Pana”.
Zestaw 6 płyt CD + Blu-ray Audio zawiera legendarne nagrania dzieł Paganiniego dokonane przez Salvatore Accardo dla firmy Deutsche Grammophon. Wśród wielu utworów usłyszymy wszystkie koncerty skrzypcowe, w których Accardo towarzyszy London Philharmonic Orchestra pod batutą Charlesa Dutoit. Accardo został dostrzeżony ze względu na swoją kunsztowną, piękną grę, charakteryzującą się techniczną maestrią okraszoną pozorną, rozbrajającą nonszalancją. Artysta jest często kojarzony z Paganinim – choć umiejętności techniczne są dla skrzypka raczej koniecznością, niż fascynacją. "Oczywiście, z punktu widzenia młodych skrzypków, wykonanie 24 kaprysów to zawsze wielkie wyzwanie. Ja także musiałem dojrzeć, aby w pełni docenić prawdziwą wartość muzyki Paganiniego – wartość, która ma niewiele wspólnego ze sztuczkami technicznymi." "Można zachwycać się nieprawdopodobną techniką Accardo, który z olbrzymią łatwością wykonuje nawet najbardziej skomplikowane pasaże. Paradoksalnie, słuchając jego interpretacji, mało kto zwróci jednak uwagę na technikę. Zdecydowana większość doceni za to piękno muzyki. Sprzyja temu, poza kunsztem Accardo, znakomity akompaniament w wykonaniu londyńskiej orkiestry i Dutoit" - Gramophone Magazine Wszystkie kadencje, które słyszymy w nagraniach dokonanych dla Deutsche Grammophon są autorstwa samego Accardo. Wyjątek stanowi tutaj kaprys nr 1, w którym skrzypek korzysta z kadencji napisanej przez Saureta. Jak powszechnie wiadomo, Paganini nigdy nie napisał ani jednej. Podczas prób opuszczał skrzypce, mówiąc "I tak dalej, proszę państwa." Accardo dokonał tych nagrań na Stradivariusie, datowanym na rok 1717. Tracklista: CD 1 1. Violin Concertos Nos. 1 & 2 CD 2 1. Violin Concertos Nos. 3 & 4 CD 3 1. Violin Concerto No. 5 2. La primavera 3. Maestosa Sonata sentimentale CD 4 1. Violin Concerto No. 6 2. Sonata su un Tema di Joseph Weigl 3. Introduzione e Variazioni sul tema Non più mesta da "La Cenerentola" 4. Le Streghe CD 5 1. 24 Caprices CD 6 1. Sonata Napoleone 2. I Palpiti 3. Perpetuela 4. Introduction And Variations On "Nel cor più non mi sento" 5. Duo merveille Sonata per violino solo 6. Variations on "God Save The King"
DVD I Blu-Ray disc zawierają: Film oraz 43 minuty ekskluzywnych materiałów bonusowych: - Painting Trane – bohaterem jest Rudy Gutierrez i jego obrazy, które można zobaczyć w filmie oraz na okładkach płyt CD, DVD, Blu-Ray i LP . - Brain on Coltrane – przybliżający postać wybitnego naukowca badającego ludzki mózg – Dr. Charlesa Limba - Obsessed by Coltrane – wydłużona “japońska” część filmu - Transformed by Coltrane – krótki dokument o zbawiennym wpływie muzyki Coltrane’a na życie weterana wojny w Wietnamie – Douglasa Taylora. - Kids for Coltrane – rzecz o unikalnej, prowadzonej przez Christine Passarellę nowojorskiej szkole, której patronem jest John Coltrane. - Rozmowa z Rudym Van Gelderem – ulubionym przez Coltrane’a realizatorem nagrań
Liszt: Piano Concertos 1 & 2, Totentanz, Hungarian Fantasy (seria Red Line)Seria Red Line, to przewodnik po świecie muzyki klasycznej zawierający najważniejsze nagrania z katalogu EMI.Album z muzyką FRANZA LISZTA zawiera oba jego koncerty fortepianowe, a także Totentanz i Fantazję węgierską. Utwory, wymagające perfekcji, wirtuozerii, ogromnej muzykalności i wyczucia wykonuje największy interpretator muzyki Liszta – Georges Cziffra.Kompozycje zawarte na tej płycie należą do kanonu muzyki fortepianowej. Pianiści na całym świecie uznają je za wyzwanie dla ich techniki i dojrzałości w interpretacji, słuchaczom natomiast dostarczają emocji i przeżyć, o których trudno zapomnieć.
Kompletna muzyka, która była skomponowana do klasycznego filmu"Moby Dick" Johna Hustona z 1956 roku. Kompozytorem muzyki jest Philip Sainton, wykonawcy to orkiestra Moscow Symphony Orchestra pod dyrekcją Williama Stromberga.
Seria stworzona z myślą o fanach muzyki pop na najwyższym poziomie. Ikony Muzyki to najciekawsze wydawnictwa typu Best Of ponadczasowych gwiazd światowej muzyki rozrywkowej z katalogu Sony Music.
Album „Ten Typ Mes i Lepsze Żbiki", który został wydany nakładem Alkopogligamia.com, macierzystej wytwórni Mesa, to zarówno zbiór premierowych utworów nagranych w towarzystwie innych muzyków, jak i w pełni solowych piosenek Typa. Raper i producent zaangażował do współpracy Szoguna, doświadczonego producenta i aranżera muzyki miejskiej. Tym samym Mes i Szogun stali się „dyrygentami”, czy też „doktorami Dre” tego projektu. Różnorodne bity, które stworzyli, po kolei uzupełniali śladami muzyki – od nucącego Mesa, przez rap kolegów z 2cztery7, po trąbkę, puzon, gitarę czy anielski głos Moniki Borzym. Na albumie możemy usłyszeć jeszcze wielu gości (m.in. LJ Karwela, Kubę Knapa i Zetenwupe).
Długo oczekiwany, piąty album Trio Mediaeval nagrany dla prestiżowej wytwórni ECM. „A Worcester Ladymass” to rekonstrukcja mszy wotywnej z XIII wieku (poświęconej Najświętszej Maryi Pannie), dokonana w oparciu o manuskrypty pochodzące z Opactwa Benedyktynów z Worcester. Dodatkowe części skomponował współczesny kompozytor Gavin Bryars, który zaproponował by jego utwory wtopić w tkankę płyty umieszczając je między kompozycjami średniowiecznymi. Trio Mediaeval, które tworzą Anna Maria Friman, Linn Andrea Fuglseth i Torunn Østrem Ossum, uznawane jest za jedną z najważniejszych grup wykonujących muzykę średniowiecza i renesansu. Trio ma również w repertuarze muzykę ludową oraz kompozycje współczesne.„Polifoniczna muzyka była ważną częścią liturgii Opactwa pod wezwaniem Najświętszej Maryi Panny, była tchnieniem życia w jednogłosowe melodie obrzędowe” - możemy przeczytać w komentarzu dołączonym do albumu. - „W klasztorze przetrwała duża ilość manuskryptów i odpisów, zachowało się ponad 100 różnych kompozycji. Można znaleźć wśród nich różnorodne rodzaje wielogłosu: skomplikowany kontrapunkt w częściach ordynarium mszalnego, swobodniejszy styl motetów oraz ścisłe reguły stosowane w conductusach. Wszystkie one są dowodem istnienia kwitnącej muzycznej wspólnoty”.Wykonywanie tej muzyki w obecnych czasach jest czymś więcej niż jedynie „interpretacją”, co podkreśla Anna Maria Friman: „W wykonywaniu muzyki średniowiecznej jest wiele ze zgadywania, trzeba czasem zaufać własnej intuicji. Śpiewając możemy pozwolić sobie na swobodę, polegając często jedynie na naszej wyobraźni”. Trio nie rości sobie pretensji do bycia wiernym „historycznej autentyczności”: „Nie będzie dane nam poznać w jaki sposób ta muzyka brzmiała w średniowieczu i jak była wykonywana. Nie da się odtworzyć prawdziwego, autentycznego stylu śpiewu z tamtych czasów, dlatego postanowiłyśmy nie studiować oryginalnych traktatów opisujących sposób wykonania tej muzyki i zaufać własnym pomysłom.” *Trio Mediaeval powstało w 1997 roku i od razu zdobyło uznanie krytyki oraz melomanów. Swój unikatowy styl i metody pracy rozwinęło współpracując m.in. z Lindą Hirst oraz Johnem Potterem. Joshua Kosman z San Francisco Chronicle nazwał ich debiutancki koncert w San Francisco „jednym z najważniejszych muzycznych wydarzeń roku”. „Słuchając ich perfekcyjnie wykonanego kontrapunktu jest się zdumionym możliwościami ludzkiego głosu” - napisał. „To trzy niezwykłe głosy” - napisał Robert Levine w amerykańskim Stereophile, „które wspaniale komponują się w jedno spójne brzmienie... Trio Mediaeval śpiewa z uczuciem, głębią i – nie wiem czy można to tak ująć – z duszą”. „Najwspanialsza z nowych grup” napisano w brytyjskim Early Music Review: „Ich głosy są czyste i swobodne. O wspaniałej intonacji oraz współbrzmieniu. Inni twórcy próbują przenosić średniowieczny repertuar na głosy sopranowe, ale nikomu nie udało się zrobić tego z takim kunsztem jak tej młodej grupie.”Na debiutanckiej płycie trio dla ECM, nagranej w 1999 roku „Words Of The Angel”, znalazła się polifoniczna Messe de Tournai z XIV wieku oraz tytułowy utwór autorstwa Ivana Moody'ego. Album „Soir, dit-elle” (nagrany w 2003 roku) wypełniła Missa Alma Redemptoris Mater Leonela Powera oraz kompozycje Gavina Bryarsa, Andrewa Smitha oraz Ivana Moody'ego. Trzeci album trio, „Stella Maris” (2005) zawierał XII i XIII-wieczną muzykę z Anglii i Francji oraz premierowe nagranie Missy Lumen de Lumine koreańskiego kompozytora Sungji Honga. „Folk Songs” (2007) to kolekcja norweskich pieśni ludowych wykonanych z towarzyszeniem tradycyjnych instrumentów perkusyjnych, na których zagrał Birger Mistereggen. Album był nominowany do Grammy w kategorii Best Chamber Music Performance.Anna Friman i Linn Andrea Fuglseth zaśpiewały na płycie Rolfa Lislevanda „Diminuito”. Friman pojawiła się również na albumue „Cartography”Arve Henriksena, na którym wykorzystano również sample nagrań Trio Mediaeval.