Drugi po reaktywacji studyjny materiał legendy nurtu New Wave Of British Heavy Metal, grupy Hell, w której składzie jest fantastyczny gitarzysta i jeden z najbardziej cenionych producentów muzyki metalowej na świecie, Andy Sneap.
Nakładem Matador Records, ukazał się „Making A Door Less Open” - album Car Seat Headrest i pierwszy zestaw zupełnie nowych piosenek od czasu „Teens Of Denial” z 2016 roku. Powstawał od stycznia 2015 roku do grudnia 2019 roku, zaczynając jako zbiór niejasnych pomysłów, które ostatecznie przekształciły się w piosenki. „Chciałem stworzyć coś, co różni się od moich poprzednich płyt i starałem się wymyślić, jak to zrobić” - mówi Will Toledo, szef amerykańskiej formacji Car Seat Headrest. „Uświadomiłem sobie, że ponieważ zmienił się sposób, w jaki słuchałem muzyki, musiałem również zmienić sposób, w jaki ją pisałem. Coraz mniej słuchałem albumów, a coraz bardziej pojedynczych piosenek, piosenek z różnych miejsc, co kilka dni znajdując nowe, które wydawały się mieć szczególną energię. Pomyślałem, że gdybym mógł stworzyć album pełen piosenek, które miałyby specjalną energię, z których każda byłaby wyjątkowa i różna w swojej wizji, to byłoby dobrze”. „Andrew, Ethan, Seth i Will zaczęli chodzić do studia, aby nagrywać piosenki, które miały więcej gotowych struktur. Większość czasu pracując nad tym albumem spędziłem podróżując między moim domem, a domem Andrew, który zajmował się miksem. Pochodzi ze szkoły miksowania EDM, więc stworzyliśmy ciężkie, pobudzone rytmem piosenki, które mogłyby zadziałać dla obu naszych mocnych stron. Każdy utwór jest wynikiem intensywnej walki o wydobycie naturalnych kolorów i przekształcenia go w kompletne dzieło. Piosenki zawierają elementy EDM, hip-hopu, futuryzmu, doo-wop, soulu i oczywiście rock and rolla. Przede wszystkim myślę, że mogą to być piosenki ludowe, ponieważ można je odtwarzać i śpiewać na wiele różnych sposobów, a dotyczą one rzeczy ważnych dla wielu ludzi: gniewu na społeczeństwo, choroby, samotności, miłości...” Will dodaje także: „Myślę, że moją główną nadzieją dla świata muzyki jest to, że będzie on nadal rósł, czerpiąc z przeszłości, mając świadomość tego, co nadal działa. Ekscytujące momenty w muzyce zawsze powstają na rozdrożu - nowy gatunek wyłania się z utworów istniejących, artysta rozbija zapomnianą strukturę i tworzy coś obcego i nowego. Jeśli w naszych czasach pojawił się nowy gatunek, chociaż nie został jeszcze nazwany i zidentyfikowany, to jego wątki pochodzą z nowych sposobów słuchania wszystkich rodzajów muzyki. Nowych metod tworzenia muzyki na niespotykanym poziomie przystępności i wolności osobistej nowych odbiorców powstających za pośrednictwem Internetu, aby objąć dzieła, które w przeciwnym razie zostałyby utracone, a przede wszystkim od ludzi, których zamiłowanie do muzyki zmusza ich do stworzenia jej w najlepszej możliwej formie. Mam nadzieję, że przez jakiś czas pozostanie bezimienny, więc można go doświadczyć z tą samą nowością i dziwnością, która towarzyszy każdemu znaczącemu spotkaniu z muzyką”. Bob Dylan powiedział: „jeśli ktoś ma na sobie maskę, to powie ci prawdę... Jeśli nie ma na sobie maski, to jest bardzo mało prawdopodobne.” „W rzeczywistości nigdy nie nosił maski na scenie, więc nie wiem, dlaczego to powiedział. Ja postanowiłem zacząć nosić maskę z kilku powodów. Po pierwsze, wciąż denerwuję się na scenie, gdy wszyscy na mnie patrzą. Jeśli wszyscy zamiast tego patrzą na maskę, to wydaje się, że wszyscy patrzymy na to samo, a to jest dla mnie bardziej uczciwe. Po drugie, muzyka powinna polegać na czerpaniu radości, zwłaszcza na żywo i uważam ten kostium za sposób na przypomnienie sobie i wszystkim innym, jak się z nim dobrze bawić. Nie sądzę, aby zmieniło to cokolwiek w stosunku do piosenek i tego jak się z nimi czujesz, dobrze się z nimi bawiąc. Jeśli nie możesz tego zrobić, to jesteś w złym miejscu...”. Postać, którą przywołuje Will pochodzi z innego projektu 1 Trait Danger, nad którym pracował wspólnie z Andrew. To jest coś, co Andrew zaczął robić na trasie - nagrywał pomysły na swoje piosenki, gdy tylko do niego przychodziły i zmuszał wszystkich do udziału. „Spodobało mi się to, ponieważ nie przypominało to Car Seat Headrest. Zanim się zorientowaliśmy, wydaliśmy dwa albumy, grę wideo, która była prawie niemożliwa do pokonania oraz pojawiła się rosnąca liczba osób, które wydawały się cieszyć z tego wszystkiego. To świetny rynek dla dziwnych i niemożliwych do utrzymania eksperymentów muzycznych, a występy na żywo były świetną zabawą. Gram postać o imieniu Trait i pracujemy nad jej historią. Myślę, że spędził dużo czasu w tajnych obiektach rządowych, zanim zajął się muzyką”. Jak przyznaje Will, „tego rodzaju rzeczy napędzały ich podczas pracy nad „Making a Door Less Open”. Byliśmy w naszym małym świecie i mogliśmy wypróbować każdy pomysł, jaki chcieliśmy. Wiele z pomysłów 1 Trait przerodziło się w Car Seat Headrest i odwrotnie. Po prostu nie możesz tworzyć muzyki bez uprzedniego stworzenia własnego otoczenia... Dźwięk zawsze musi przez coś przechodzić. Tym razem była to maska”. Car Seat Headrest, w którego skład wchodzą: Will Toledo, Andrew Katz (perkusja), Ethan Ives (gitara) i Seth Dalby (bas) - w zależności od tego, jak na to patrzysz - wydał do tej pory 11 lub 3 albumy. Jako płodny autor piosenek, Toledo wziął swój pseudonim od tworzenia wczesnych nagrań w prywatnym otoczeniu samochodu rodzinnego, wydając kilkanaście nagranych i wyprodukowanych albumów na Bandcamp i budując bazę oddanych fanów. Od tego czasu Toledo przeszedł z pustego pięcioosobowego samochodu do sprzedaży tras i wypełniania głównych scen festiwalowych. „Teens of Style” z 2015 to zbiór piosenek z jego wczesnych lat. Właściwy debiut dla Matador, „Teens of Denial”, nastąpił w 2016 roku i sprawił, że odniósł sukces komercyjny, zyskując szerokie uznanie krytyków, doceniających Toledo jako wspaniałego autora piosenek. „Twin Fantasy” z 2018 roku, epicki album wydany pierwotnie w 2011 roku, pokazał nową skalę, głębię i ambicje.
Nagranie sonat na fortepian i skrzypce Roberta Schumanna dokonane przez dwóch czołowych specjalistów od stylowych wykonań muzyki barokowej i romantycznej Andreasa Staiera i Daniela Sepeca.
Z okazji wypadającej w 2015 roku 80. rocznicy urodzin Arvo Pärta, wybitnego estońskiego kompozytora muzyki klasycznej i sakralnej. Muzyki, zawierającej zarówno poszukiwanie, jak i będącej schronieniem. Pozbawionej mentorstwa, pełnej intymności i samotności. Prostej, subtelnej, a jednocześnie tak mocno oddziałującej na emocje słuchacza.
Muzyka będąca odzwierciedleniem prastarej tradycji wioski Jajouka w górach w północnym Maroku. Muzyka na płycie jest wykonywana przez muzyków z kręgu muzyki tradycyjnej oraz jazzu i rocka tworzących kolektyw The Master Musicians of Jajouka pod przewodnictwem Bachira Attara.
Jest to pierwszy i zarazem najpopularniejszy oraz najważniejszy album tego popularnego do dzisiaj zespołu. Zastosowanie w tej reedycji 24-bitowego masteringu, sprawia, że utwory zawarte na tym krążku brzmią świeżo i przestrzennie. Praktycznie każdy utwór na tej płycie był wielkim przebojem. "Mniej niż zero", "Moje Kilimandżaro" czy "Kryzysowa narzeczona" to absolutne klasyki polskiej muzyki rockowej.
Muzyka biesiadna jest bardzo prosta i stąd chyba wynika jej piękno i popularność. Wszystkich miłośników muzyki łatwej, lekkiej i przyjemnej zapraszamy do słuchania.
Johann Forkel, biograf J. S. Bacha, uznał Johanna Gotfrieda Müthela za najbardziej znaczącego ucznia Bacha. Inny XVIII-wieczny kronikarz, Charles Burney, opisywał jego prace jako „nowatorskie, pełne dobrego smaku, i wdzięk, podchodzące do rangi największych obecnego wieku”. Mimo to postać niemieckiego kompozytora jest dzisiaj znana niewielu. Jego twórczość łączy charakter muzyki kameralnej z efektami orkiestrowymi, przez co osiąga niezwykły stopień różnorodności. W roli wykonawców najlepsza polska orkiestra barokowa, czyli Arte dei Suonatori, z debiutującym w BISie młodym klawesynistą Marcinem Świątkiewiczem. Polecamy!
Deutsche Harmonia Mundi zaprasza do wysłuchania albumu zawierającego utwory mistrza angielskiego baroku Henry Purcella w doskonałym wykonaniu Vox Orchester – młodego szwajcarskiego zespołu, specjalizującego się w wykonywaniu muzyki dawnej. Zespół ma na swoim koncie współpracę z takim gwiazdami jak: Dorothee Oberlinger, Luca Pianca, Dmitry Sinkovsky, czy Christoph Prégariden. Dyryguje Lorenzo Ghirlanda. Gratka dla miłośników muzyki dawnej.
Tchaikovsky: Piano Concerto, Violin ConcertoPiotr Czajkowski (1840 – 1893) to jeden z najważniejszych kompozytorów w historii muzyki i bodaj najbardziej znany twórca rosyjski. Słynne balety przyćmiewają niekiedy sławą jego koncerty, które stanowią ważne pozycje w kanonie literatury skrzypcowej i fortepianowej. Potężne, wymagające od wykonawców nieskazitelnej techniki i wirtuozerii oraz charyzmatycznej osobowości artystycznej, przepojone liryką i typową dla muzyki rosyjskiej melodyjną nostalgią. Koncerty Czajkowskiego nikogo nie pozostawiają obojętnym. Z tymi wielkimi kompozycjami mierzą się najwybitniejsi artyści. W tym albumie znajdziemy wykonania legendarnych solistów: Georgesa Cziffry i Leonida Kogana.Tracklisting:PYOTR ILYICH TCHAIKOVSKY (1840–1893)Piano Concerto No. 1 in B flat minor, Op. 23Klavierkonzert Nr. 1 b-moll1 I. Allegro non troppo e molto maestoso 21.022 II. Andante semplice – Prestissimo – Tempo primo 7.153 III. Allegro con fuoco 7.14Violin Concerto in D, Op. 35Violinkonzert D-dur4 I. Allegro moderato 18.095 II. Canzonetta (Andante) 6.136 III. Finale (Allegro vivacissimo) 9.0869.14Georges Cziffra, piano/Klavier (1–3)Leonid Kogan, violin/Violine (4–6)Philharmonia Orchestra · André Vandernoot (1–3)Orchestre de la Société des Concerts du ConservatoireConstantin Silvestri (4–6)Red LineSeria Red Line, to przewodnik po świecie muzyki klasycznej zawierający najważniejsze nagrania z katalogu EMI.Repertuar serii obejmuje dzieła pokazujące przekrój najważniejszych utworóww historii. Najciekawsze, najbardziej znane i podziwiane kompozycje w ponadczasowych interpretacjach największych wykonawców muzyki klasycznej.Red Line, to wyłącznie najlepsze nagrania, które odcisnęły ślad na historii muzyki klasycznej.