Muzyka skomponowana przez średniowiecznego króla Alfonso el Sabio panującego w Hiszpanii w latach 1223-1284, zbiór nazwany jest Cantigas de Santa Maria. Wykonawcy to śpiewaczka i instrumentalistka Hana Blazikova wraz z towarzyszącym jej zespołem.
"Na siedemnastą już płytę prac filmowych Johna Zorna złożyły się ścieżki do dwóch obrazów: 'Notes on Marie Menken" w reżyserii Martiny Kudlácek [...] oraz 'Ray Bandar: A Life with Skulls" autorstwa Beth Cataldo. Do realizacji muzyki do pierwszego z filmów Zorn zaprosił gitarzystę Jona Madofa, basistę Shanira Ezrę Blumenkranza oraz perkusistę Kenny Wollesena. Gdy gra trio muzyka płynie, czasami jest liryczna lub skrzy się humorem. Gdy jednak pojawia się sam mistrz (na saksofonie i wurlitzerze) muzyka przyspiesza, pędzi z maniakalnym wręcz pośpiechem - nie tracąc, rzecz dziwna, nic ze swego nastroju. Ścieżka dźwiękowa do drugiego filmu dokumentalnego to popis brazylijskiego perkusisty Cyro Baptisty i Johna Zorna - tutaj grającego na afrykańskich instrumentach. Płyta - jako całość - spójna i różnorodna jednocześnie, pełna tajemniczej egzotyki, perkusyjnych polifonii i niezwykłej intensywności muzycznej kreacji". (multikulti.com) Muzycy: Cyro Baptista - percussion Shanir Ezra Blumenkranz - bass Jon Madof - guitar Kenny Wollesen - drums, percussion John Zorn - wurlitzer piano, african thumb pianos
Repertuar Elgara, Dvoraka i Czajkowskiego w wykonaniu Paula Torteliera cechuje się wyjątkową witalnością i emocjonalnością, które to francuski wiolonczelista zdołał świetnie wydobyć. Już od pierwszych dźwięków widać ogromne zaangażowanie muzyka, doskonała znajomość partytury, oraz niezwykła łatwość gry, sprawiająca iż śmiało można uznać nagranie Torteliera za jedno z najlepszych.
Solowy debiut Kazu Makino, zjawiskowej wokalistki cenionej formacji Blonde Redhead. Utrzymane nieco w klimacie dokonań Bjork z epoki „Vespertine” elektroniczne utwory zostały nagrane z udziałem m.in słynnego kompozytora i muzyka Ryuichi Sakamoto. Intymny głos Kazu przywodzi na myśl najdelikatniejsze utwory w dorobku jej macierzystej grupy. Dla fanów Blonde Redhead pozycja obowiązkowa.
Album Rewizji o tytule „Fabryka” jest bezpośrednią kontynuacją wcześniejszych dokonań zespołu i przynosi fanom 13 nowych kompozycji w stylu agresywnego, soczystego punk rocka. Nawiązania do "Mechanicznej Pomarańczy" ponownie widoczne są już za sprawą okładki płyty, a i w tekstach zespół nie przebiera w słowach recenzując po swojemu świat, z którym przychodzi mu się stykać na co dzień. Nadal wizytówką Rewizji jest dwóch wokalistów i agresywna muzyka... Punk w wykonaniu Rewizji to niczym uderzenie mokrą ścierką w twarz. Nie ma łaskotek i nie ma miękkiej gry. Może nie wszyscy po przesłuchaniu „Fabryki” podpiszą się pod wizją ciemnej, ponurej, a czasem wręcz wulgarnej rzeczywistości opisywanej przez zespół, ale z pewnością nie zapomną tego krążka i nie przejdą obok niego obojętnie, bo to jeden z nielicznych, tak wyrazistych albumów na polskiej scenie punk.
Muzyka z pierwszego dokumentalnego filmu o legendarnej grupie The Doors. Obraz odkrywa historyczne i dotąd nie publikowane materiały z lat 1965 – 1971 dotyczące tego znakomitego kwartetu. Ścieżka dźwiękowa zawiera 13 utworów. Są to zarówno klasyczne, studyjne wersje najbardziej znanych piosenek jak i fragmenty występów między innymi w The Ed Sulivan Show i na The Isle Of Wight Festival. Tracklistę uzupełnia 15 wierszy autorstwa Jima Morrisona czytanych przez Johnny Deepa.
Specjalne wydanie drugiego albumu pochodzącego z Południowej Afryki multiinstrumentalisty, porównywanego do Ahnoni, którego notabene 29-letni Nakhane bardzo podziwia. "You Will Not Die" to wpływy nowoczesnej, ambientowej elektroniki, alternatywy, delikatnego rocka oraz eterycznego soulu. Materiał nasycony silnymi emocjami, które mają związek z jego osobistymi przeżyciami. Nakhane jest gejem, a nie wszyscy wokół niego byli w stanie to zaakceptować. W aranżacjach pomagał Afrykaninowi producent Ben Christophers (Bat For Lashes). Nakhane inspirował się oczywiście muzyką afrykańską, także dokonaniami Marvina Gaye'a, Niny Simone, Ahnoni, Davida Bowiego, Busi Mhlongo, Simphiwe Dana, Mbongwana Star, TkZee. Do wznowienia dodano sześć wcześniej niepublikowanych piosenek, w tym remiks oraz cover.
DANIEL BLOOM - kompozytor i producent muzyczny. Skomponował muzykę min. do filmów Kallafiorr, Tulipany, Wszystko co Kocham. Znany z pięknych i bardzo przestrzennie rozbudowanych kompozycji. Jego ścieżki dźwiękowe były wielokrotnie nominowane do najważniejszych polskich nagród muzycznych i filmowych. Muzyczny świat, który wykreował Daniel Bloom to rozpoznawalna i bardzo charakterystyczna przestrzeń dźwiękowa. Pojedyncze dźwięki w jego kompozycjach - zwłaszcza elektroniczne - są czymś równie ważnym, co harmonia czy temat muzyczny tworzący melodię. Elektronika, zastosowana w bardzo przemyślany i osobisty sposób stanowi główną siłę kompozytora. Na ścieżce dźwiękowej do filmu Tulipany i Wszystko co kocham partie fortepianu zagrał Leszek Możdżer. Współpraca artystów przyniosła, oryginalną w swej formie, elektroniczno – fortepianową muzykę. Największą siłą muzyki Daniela Blooma jest różnorodność i nieprzewidywalność brzmieniowa i aranżacyjna. Każda z jego płyt jest kompletnie inna. Każda jest oddzielną, muzyczną opowieścią. Jak mówi sam kompozytor: ”… najbardziej fascynuje mnie poszukiwanie i kreowanie dźwięków…” Najnowszym dziełem artysty jest muzyka do filmu Nieulotne w reż. Jacka Borcucha. Premiera światowa filmu miała miejsce w Sundance USA, największym festiwalu kina niezależnego na świecie. To drugi film reżysera, który dostał się do konkursu tego prestiżowego festiwalu. Pierwszym był Wszystko co kocham w 2010 roku. Muzyka z filmu Nieulotne to elektroniczna symfonia. Rozpoczynający płytę temat grany przez Leszka Możdżera otwiera w sposób przejmujący nieznaną mroczną przestrzeń. Muzyka ta jest nieoczywista, wychodząca często poza 12 tonową, klasyczną skalę. Dźwiękom elektronicznym towarzyszą dźwięki natury jak w „Utworze na muchy i Pasterza” (Composition for flies and Shepherd) czy w „Uwerturze w powietrzu” (Overture In the air). Daniel Bloom posługuje się tu zupełnie inną narracją brzmieniową i kompozytorską, niż na poprzednich płytach. Frazy muzyczne są wyłącznie przyporządkowane kompozycjom na fortepian. Cała reszta to elektroniczna muzyka współczesna pozbawiona granic narzuconych przez 12 tonową skalę. Jest w tym wszystkim przemyślany koncept dostosowania muzyki do rzeczywistego stanu emocjonalnego bohaterów filmu, poprzez tzw. „niezdeterminowanie”. Prekursorami muzyki niezdeterminowanej i odcinającej się od wcześniejszego romantyzmu XIX-wiecznego byli od lat 20 XX wieku min. John Cage i Henry Cowell. Obaj rozstrajali instrumenty i preparowali własne brzmienia tworząc zupełnie nową jakość w muzyce. Instrumenty na płycie Nieulotne, momentami pięknie rozstrojone, rysują bardzo wyrazistą i przejmującą przestrzeń muzyczną. Przez całą płytę przewija się temat główny na fortepian. Pozwala on na chwilę jakby zaczerpnąć powietrza... Soundtrack do filmu Nieulotne umożliwia widzowi odbieranie obrazu w pełniejszy sposób. To ciąg dalszy historii bohaterów, którego jedynym ograniczeniem staje się granica ludzkiej wyobraźni.. To ważny krok w poszukiwaniu dźwięków przez Daniela Blooma.
Muzyka dawna, średniowiecze. Muzyka trubadurów z wpływami orientu w wykonaniu zespołu Ensemble Beatus.
Wybitny Artysta pochodzący ze Szwajcarii Paul Gierg, urodzony w 1952 roku w Herisau. Artysta gra na skrzypcach, oraz jest kompozytorem. Jego gatunki to współczesna muzyka klasyczna, jazz i muzyka improwizacyjna. Tracklista: 1. From Silence To Silence 2. Cemb a quattro 3. Halfwhole 4. Vivace from Sonata No. 5 In F Minor, BWV 1018 / Postludium 5. Dorian Horizon 6. Sonata No. 5 In F Minor, BWV 1018 - Allegro 7. Vertical 8. Gliss a uno 9. Praeludium / Adagio from Sonata No. 5 In F Minor, BWV 1018 10. Bells 11. Bombay II 12. Sonata No. 5 In F Minor, BWV 1018 - Largo