Ta płyta jest… O podróżach. Tych dalekich (ze Starego Sącza na morze) i bliskich (z Jokohamy do Fujisawy). O miejscach. Takich, w których był i takich, w których go nie było, bo niektóre nawet nie istnieją. O uczuciach. Własnych i cudzych. Przeżytych, zauważonych, zasłyszanych i zmyślonych. Trochę poważnie i trochę nie. Piosenki Artura Andrusa. Prawie wszystkie z muzyką Łukasza Borowieckiego. Twórcą okładki jest Jaśmina Parkita.
Debiutancki album RYD to materiał przywodzący na myśl szczerość Bon Ivera i eksperymentalne brzmienie lat 90. (Missy Elliot, Timbaland, The Neptunes). Jeśli dodać to do tego klasyczne wykształcenie muzyka, zamiłowanie do jazzu oraz przejmujący wokal, to otrzymujemy interesujący, londyński debiut ze stajni 37 Adventures.
Blauka to polski zespół założony przez duet pisarsko-kompozytorski w osobie Georginy Tarasiuk- autorki tekstów i muzyki oraz Piotra Lewańczyka- basisty i producenta muzycznego. Ich muzyka to spostrzegawczy, często humorystyczny opis przemyśleń i obserwacji galimatiasów ludzkich relacji we współczesnym świecie. Nietuzinkowe podejście do kompozycji muzycznej, częste, nie bezpośrednie nawiązania do polskiej kultury lat 70-tych oraz duża doza dystansu do samych siebie to zdecydowanie główne elementy opisujące debiutujący zespół, jakim jest Blauka. Album "Miniatura" to zbiór dziesięciu utworów w duchu "retrospektywnego rocka rekreacyjnego" - jak określa swój styl sam zespół. Są to piosenki nieoczywiste w brzmieniu i formie, opowiadające o marzeniach, ale i zwątpieniach dotykających nas wszystkich. Muzyka na płycie, będąca oderwaniem od współczesnego hałasu, jest przepełniona melodiami oraz stanowi rozwinięcie polskiej, klasycznej myśli muzycznej. Z kolei teksty piosenek pozwalają na spojrzenie z przymrużeniem oka na otaczającą nas rzeczywistość. "Miniatura" zawiera wcześniej wydane, bardzo dobrze przyjęte przez słuchaczy single - "Figle Zuchwałe", "Zawzięcie" i "Fantazmat". Do każdego z nich powstały teledyski, które zostały zauważone i docenione na festiwalach filmowych w kraju i za granicą (Niemcy, USA, Rumunia, Włochy). Nietuzinkowe podejście Blauki do sztuk wizualnych odzwierciedla się również w oprawie albumu - nietypowe pudełko z charakterystycznym okienkiem skrywa w sobie kunszt ilustratorki Natalii Trochowskiej, będący finezyjnym dopełnieniem wydawnictwa.
Świetna muzyka pop w najlepszym wydaniu, była kiedyś obietnicą świata, który może zostać zawarty w 4 minutach – zrozumiałego dla każdego, oszałamiającego, ludzkiego. Nowa płyta legendarnego zespołu Alphaville „Strange Attractor” zdaje się być idealnym lekarstwem na realia obecnego, wypaczonego świata.Materiał na nadchodzącym albumie jest mieszanką czystej zabawy i soulowych klimatów z euforią a la Frankie Goes To Hollywood, ABBA czy Pink Floyd doprawioną electro popowym brzmieniem w stylu lat 80. „Strange Attractor” to znacznie więcej niż po prostu siódmy studyjny album Alphaville. To oda do siły jaką niesie ze sobą muzyka.
"Muzyka bobasa" to seria płyt z muzyką specjalnie stworzoną dla najmniejszych dzieci. Niezwykła melodyjność utworów opartych na podstawowych rytmach i specjalne aranżacje, odpowiednie dla bardzo czułego i wrażliwego w tym wieku słuchu dziecka dodatkowo wspierają jego emocjonalny i intelektualny rozwój. Seria bardzo dobrze oceniania przez rodziców i placówki organizujące różnorakie zajęcia dla dzieci. Co robić kiedy dziecko nie może zasnąć? Usypianki – wg opinii rodziców, którzy kupili już tę płytę uśpią najbardziej opornego malucha przy czwartej lub piątej piosence. Inne zasypiają już wcześniej.
Muzyka kameralna francuskiego baroku. Utwory na zespół wiol da gamba dwóch kompozytorów Louisa Heudelinne i Charlesa Henri Blainville w wykonaniu zespołu Hamburger Ratsmusik pod dyrekcją gambistki Simone Eckert.
Ścieżka dźwiękowa do filmu „Maria, królowa Szkotów” autorstwa Maxa Richtera - jednego z najwybitniejszych kompozytorów współczesnych. Muzyka znakomicie oddaje nie tylko historyczną atmosferę filmu, ale także złożone emocje bohaterów.
„Hypersonic Missiles” zostało napisane, nagrane i wyprodukowane w samodzielnie zbudowanym przez Sama Fendera studiu nagraniowym w garażu w North Shields. Za produkcję odpowiada wieloletni przyjaciel muzyka, Bramwell Bronte. Kiedy Sam Fender wygrał nagrodę BRIT Critics’ Choice pod koniec 2018 roku, jego nazwisko trafiło do grona takich wykonawców jak Adele, Florence + the Machine, Sam Smith czy Ellie Goulding, którzy w przeszłości sięgnęli po to trofeum. Gitarowy indie rock w pierwszym odruchu wydaje się niezwykle odległy od tego, co robią pozostali laureaci. Nagroda BRIT to jedna z najwyższych form docenienia ciężkiej pracy Fendera. Nikt nie był w takim szoku jak sam zainteresowany, kiedy dowiedział się o werdykcie. Dokładnie w tym momencie Sam przejeżdżał koło swojej dawnej szkoły, w której jeden z nauczycieli powiedział Fenderowi, by ten odłożył muzyczne aspiracje na bok, bo do niczego się mu one nie przysłużą. Sam Fender to rzadko spotykany talent. 24-latek pochodzący z klasy robotniczej z północy Anglii, który każdy koncert gra tak, jakby miał być jego ostatnim. Obdarzony potężnym wokalem, gitarą (oczywiście firmy Fender) i przepełniony oldschoolowym przekonaniem, że wielka muzyka rockowa wciąż ma szanse zmieniać życia oraz wpływać na ludzi. Tuż po ukończeniu szkoły, Fender zatrudnił się w lokalnym pubie w Shields („miasto alkoholików z problemem wędkarstwa” – żartował wielokrotnie artysta). Został odkryty przez przypadek – do baru wszedł jego przyszły menedżer, a szef lokalu kazał Samowi złapać gitarę i zacząć grać. Sam, zwykle starający się unikać grania w trakcie pracy, chwycił za instrument i zaśpiewał trzy autorskie kompozycje. Reszta jest historią. Wszystkie utwory Sama Fendera mają luźny wspólny motyw – skupienie na tekstach. Są pełne trafnych obserwacji, kwestionowania zastałego porządku i zaangażowane społecznie. Sam ma niesamowity talent mówienia w prosty sposób o sprawach podniosłych i trafiających na nagłówki. Słowa w utworach Fendera odzwierciedlają rozmowy zwyczajnych ludzi z różnych zakątków świata, konwersacje prowadzone przez przyjaciół w kawiarniach, pubach i na tarasach. Frustracje. Nieporozumienia. Rozpacz. Koncerty Sama Fendera już na kilkanaście miesięcy przed premierą płyty wyprzedawały się błyskawicznie. Na występ w rodzinnym mieście, w Tynemouth Castle, cztery tysiące biletów rozeszło się szybciej niż w przypadku koncertów w ośmiokrotnie większym Londynie. Artysta dostąpi zaszczytu supportowania Boba Dylana oraz Neila Younga podczas koncertu w Hyde Parku. Również pierwsze występy Brytyjczyka za oceanem spotkały się z niezmiernie entuzjastycznym odbiorem. Do tej pory Sam Fender przeszedł pozytywnie wszystkie możliwe teksty, a wyposażonemu w „Hypersonic Missiles” prawdopodobnie już nic nie stanie na przeszkodzie, by trafić do ścisłej muzycznej czołówki. I to z prędkością ponaddźwiękową. Tracklista: 1. Hypersonic Missiles 2. The Borders 3. White Privilege 4. Dead Boys 5. You’re Not The Only One 6. Play God 7. That Sound 8. Saturday 9. Will We Talk In The Morning 10. Two People 11. Call Me Lover 12. Leave Fast 13. Use (live)
Oryginalna muzyka bellydance z Turcji, w wykonaniu Husseyina Turkmenlera i jego zespołu. Muzyka wykonywana jest na tradycyjnych, tureckich instrumentach takich, jak: saz, skrzypce, kanun, darbouka, bendir, cymbały i instrumenty klawiszowe.
„Mój Empik. Moja muzyka – Muzyka Włoska Vol. 2” – to kolejna odsłona najpiękniejszych włoskich piosenek. Na dwupłytowym wydawnictwie znajdziemy m. in. Al. Bano, Toto Cutugno, Alvaro Soler, Dalidę i wielu innych. Tracklista: CD 1 1. Al. Bano & Romina Power - Sempre Sempre 2. Toto Cutugno - L'italiano 3. Domenico Modugno - Volare 4. Matia Bazar - Ti Sento 5. Julio Iglesias - Se Mi Lasci Non Vale 6. Yves Montand - Bella Ciao 7. Tony Renis - Quando, Quando, Quando 8. Carla Boni - Mambo Italiano 9. Ornella Vanoni - Musica Musica 10. Nicola Arigliano - I Sing "Ammore" 11. Louis Prima - Buona Sera 12. Renato Carosone - Tu Vuò Fà L'americano 13. Connie Francis - Tango Italiano 14. Tiziano Ferro - Perdono 15. Nek - Laura Non C'e 16. Laura Pausini La Solitudine 17. Nina Zilli - Sola 18. Mahmood – Barrio CD 2 1. Mahmood - Soldi 2. Nek - Fatti Avanti Amore 3. Tiziano Ferro - Alla Mia Età 4. Nina Zilli, Giuliano Palma - 50mila 5. Alvaro Soler, Emma - Libre 6. Laura Pausini - Vivimi 7. Luca Vasta - Oblivion 8. Loredana Barte - Non Sono Una Signora 9. Shaft - Mambo Italiano 10. Renato Carosone - Papa Loves Mambo 11. Francesco Napoli - Balla Balla 12. Toto Cutugno - Insieme: 1992 13. Johnny Dorelli - Love In Portofino 14. Connie Francis - Romantica 15. Enzo Belmonte - Ti Amo 16. Roberto Alagna - Parla Più Piano 17. Fritz Wunderlich - La Donna E Mobile 18. Dalida - O Sole Mio