Muzyka religijna - msza i motety weneckiego mistrza muzyki polifonicznej Andrei Gabrieliego. Wykonawcy to zespół I Cantori di San Marco pod dyrekcją Marco Gemmaniego.
„Afrodeezia” – to najnowszy album genialnego amerykańskiego gitarzysty, kompozytora aranżera i multiinstrumantalisty Marcusa Millera. Jego charakterystyczny styl gry na gitarze basowej jest rozpoznawalny dziś na całym świecie. Muzyk ma w swoim dorobki współprace z największymi gwiazdami muzyki jazzowej i nie tylko. min Milesem Davisem, Arethą Franklin, Lutherem Vandrossem, Davidem Sanbornem, czy Alem Jarreau. Jest też laureatem nagrody Grammy w 2001 roku za najlepszy album jazzowy.Oto jak sam muzyk wspomina pracę nad albumem:„Siła oddziaływania muzyki nie zna granic. Dzięki pieśniom z gatunku spirituals, dzięki muzyce jazzowej i soulowej, możemy zachować od zapomnienia naszą historię – szczególnie kiedy inne formy jej zapisu zostały wymazane już dawno temu. Przed rozpoczęciem nagrań poświęciłem dużo czasu na badanie tematu tego albumu, a wielu nowych odkryć dokonywałem już w samym studiu! Moim największym pragnieniem był powrót do źródeł tych rytmów, które sprawiają, że nasze muzyczne dziedzictwo jest tak bogate. Chciałem podążać za nimi od początku, od Afryki po Stany Zjednoczone. Podróżowaliśmy przez Mali do Paryża, z Nowego Orleanu do São Paulo i na Karaiby. Miałem szczęście pracować z muzykami z Mali, Burkiny Faso, Brazylii, Trynidadu...”.„Pewnego razu w São Paulo, grając sambę z lokalnymi perkusistami, uświadomiłem sobie, że ten sam rytm słyszałem już w Maroku, a grał go muzyk gatunku Gnawa. Uważam wszelkie tego typu połączenia za fascynujące. Jak powiedział Taj Mahal: „Nowy Orlean jest najbardziej na północ wysuniętą częścią Karaibów...” Właśnie w Nowym Orleanie graliśmy którejś nocy w studiu do rana, było cudownie. Od kiedy zaczęliśmy ten projekt zdarzyło się tyle wspaniałych rzeczy, których nie mogłem przewidzieć... Na przykład Alioune Wade, basistę z Senegalu, poznałem w 2014 roku na festiwalu Solidarity of Arts w Polsce. Od słowa do słowa, dzisiaj można go usłyszeć w partii wokalnej na płycie Afrodeezia”.„Afrodeezia to moja muzyka. Pokazuje kim dzisiaj jestem: muzykiem otwartym, zawsze czujnym, muzykiem, który swoją prawdziwą osobowość odkrył około 10 lat temu, ale który wciąż się rozwija. Jestem dumny z mojego młodego zespołu: Alexa Hana na saksofonie, Adama Agati’ego na gitarze, Bretta Williamsa na klawiszach i Louisa Cato na perkusji. To ścisła egzekutywa albumu Afrodeezia, wokół nich poruszają się fantastyczni soliści z różnych krajów. Wkład ich wszystkich tworzy nową dynamikę mojej muzyki. Są tu brzmienia, których mogliście jeszcze nigdy nie słyszeć: instrumenty takie jak kora, gimbri, cała grupa perkusjonalii...”.„Nadchodzi nowa era dla czarnoskórych Amerykanów. Coraz bardziej złożone testy DNA pozwalają nam stwierdzić, że nie pochodzimy z Północnej Karoliny, Virginii, czy w najlepszym razie z rejonu Morza Karaibskiego. Dzięki takim testom wiem na przykład, że mam przodków w Nigerii. Te połączenia są rzeczywiste – są w mojej krwi. Afrodeezia to najbardziej wierne odzwierciedlenie osoby, którą dziś jestem. Nowy repertuar sprawia, że nie ma różnicy między Marcusem Millerem w życiu codziennym, a muzykiem, którego oglądacie na scenie. A to zmienia wszystko”.
Debiutancka płyta znanego z żywiołowych koncertów warszawskiego zespołu CowdeR to wybuchowa mieszanka ciężkich, rockowych i nu metalowych brzmień z charakterystycznym, ostrym a momentami lirycznym, oryginalnym wokalem. Dynamiczne kompozycje podkreślone są dobitnymi, mądrymi i co ważne polskimi tekstami. To bardzo ważny krążek na mapie polskiej muzyki rockowej. Płyta zawiera utwór „Patrzysz”, który wiele tygodni gościł na pierwszym miejscu listy TurboTop Antyradia. „El Payaso” to dziewięć mocnych, wymownych i bardzo prawdziwych utworów.
"Na Ulicach Miasta 2" to długo oczekiwany, dwupłytowy projekt poznańskiego producenta Filipa Drugastrefa. Na pierwszym CD na bitach muzyka udzielili się czołowi raperzy dj'e i instrumentaliści z całej Polski, drugi krążek to produkcja w pełni instrumentalna. W jednej gorącej paczce dostajesz 118 minut muzyki, w której wzięło udział ponad 40 osób.
"Kocham kłopoty" to trzeci już studyjny album Całej Góry Barwinków. Płyta zawiera 15 utworów w klimacie szeroko pojętej muzyki ska. W twórczości CGB słychać fascynacje dokonaniami takich grup jak Madness czy The Specials, ale także odniesienia do swingu, reggae, rocksteady czy latino. Wszystko to przefiltrowane jest jednak przez słowiańską wrażliwość, która nadaje charakterystyczny rys muzyce zespołu. Na płycie nie brakuje przebojowych melodii, jak zwykle ważną rolę odgrywa sekcja dęta, a teksty dotyczą całego spektrum spraw – od najjaśniejszych po najciemniejsze strony życia. Stąd właśnie tytułowe ‘kłopoty’, rozumiane jako całe dobro, ale też i całe zło, które nam się w życiu przydarza. 13 spośród 15 piosenek to premierowe, autorskie utwory grupy. Dwie pozostałe to covery tuzów muzyki jamajskiej: Delroya Wilsona i Tootsa Hibberta. Piosenka tego ostatniego, nagrana została z gościnnym udziałem muzyków i wokalistów zaprzyjaźnionej z CGB grupy Dubska. Miksem płyty zajął się zresztą perkusista tego zespołu, a równocześnie jeden z najbardziej uzdolnionych realizatorów młodego pokolenia, Jarek ‘Ujar’ Hejmann. Za mastering odpowiadają z kolei Jarosław ‘Smok’ Smak i Mariusz ‘Activator’ Dziurawiec ze studia As One. ‘Kocham kłopoty’ jest świadectwem rozwoju, jaki stał się udziałem Całej Góry Barwinków w ciągu ponad 10-ciu lat działalności. Grupa przeszła długą drogę od zespołu garażowego po czołówkę sceny reggae w Polsce. Przy okazji udała się CGB rzecz chyba najtrudniejsza – dorobili się własnego, niemal natychmiast rozpoznawalnego stylu. ‘Kocham kłopoty’ niejako podsumowuje tą drogę, ale też wyznacza kierunek w jakim zespół podąży w przyszłości. Bo Cała Góra Barwinków na pewno nie powiedziała jeszcze ostatniego słowa. Za bardzo kochają kłopoty. Miejmy nadzieję, że pokochacie je i Wy.
Utwory na instrumenty klawiszowe na 4 ręce Wolfganga Amadeusza Mozarta. Wykonawcy to muzycy cenieni za stylowe wykonawstwo muzyki dawnej na autentycznych instrumentach z epoki - Aline Zylberajch i Martin Gester.
Wszyscy, którzy są ciekawi o czym myśli jeden z najlepszych producentów na świecie Pharrell Williams, już 24 lipca powinni sięgnąć po jego pierwszy solowy album " In My Mind" .Pharrell skradł serce tysiącom fanów muzyki podczas swojego lipcowego występu na Heineken Festival w Gdyni. Płytę promuje singiel "Number 1" z gościnnym udziałem Kanye West'a.
Nakładem Matador Records, ukazał się „Making A Door Less Open” - album Car Seat Headrest i pierwszy zestaw zupełnie nowych piosenek od czasu „Teens Of Denial” z 2016 roku. Powstawał od stycznia 2015 roku do grudnia 2019 roku, zaczynając jako zbiór niejasnych pomysłów, które ostatecznie przekształciły się w piosenki. „Chciałem stworzyć coś, co różni się od moich poprzednich płyt i starałem się wymyślić, jak to zrobić” - mówi Will Toledo, szef amerykańskiej formacji Car Seat Headrest. „Uświadomiłem sobie, że ponieważ zmienił się sposób, w jaki słuchałem muzyki, musiałem również zmienić sposób, w jaki ją pisałem. Coraz mniej słuchałem albumów, a coraz bardziej pojedynczych piosenek, piosenek z różnych miejsc, co kilka dni znajdując nowe, które wydawały się mieć szczególną energię. Pomyślałem, że gdybym mógł stworzyć album pełen piosenek, które miałyby specjalną energię, z których każda byłaby wyjątkowa i różna w swojej wizji, to byłoby dobrze”. „Andrew, Ethan, Seth i Will zaczęli chodzić do studia, aby nagrywać piosenki, które miały więcej gotowych struktur. Większość czasu pracując nad tym albumem spędziłem podróżując między moim domem, a domem Andrew, który zajmował się miksem. Pochodzi ze szkoły miksowania EDM, więc stworzyliśmy ciężkie, pobudzone rytmem piosenki, które mogłyby zadziałać dla obu naszych mocnych stron. Każdy utwór jest wynikiem intensywnej walki o wydobycie naturalnych kolorów i przekształcenia go w kompletne dzieło. Piosenki zawierają elementy EDM, hip-hopu, futuryzmu, doo-wop, soulu i oczywiście rock and rolla. Przede wszystkim myślę, że mogą to być piosenki ludowe, ponieważ można je odtwarzać i śpiewać na wiele różnych sposobów, a dotyczą one rzeczy ważnych dla wielu ludzi: gniewu na społeczeństwo, choroby, samotności, miłości...” Will dodaje także: „Myślę, że moją główną nadzieją dla świata muzyki jest to, że będzie on nadal rósł, czerpiąc z przeszłości, mając świadomość tego, co nadal działa. Ekscytujące momenty w muzyce zawsze powstają na rozdrożu - nowy gatunek wyłania się z utworów istniejących, artysta rozbija zapomnianą strukturę i tworzy coś obcego i nowego. Jeśli w naszych czasach pojawił się nowy gatunek, chociaż nie został jeszcze nazwany i zidentyfikowany, to jego wątki pochodzą z nowych sposobów słuchania wszystkich rodzajów muzyki. Nowych metod tworzenia muzyki na niespotykanym poziomie przystępności i wolności osobistej nowych odbiorców powstających za pośrednictwem Internetu, aby objąć dzieła, które w przeciwnym razie zostałyby utracone, a przede wszystkim od ludzi, których zamiłowanie do muzyki zmusza ich do stworzenia jej w najlepszej możliwej formie. Mam nadzieję, że przez jakiś czas pozostanie bezimienny, więc można go doświadczyć z tą samą nowością i dziwnością, która towarzyszy każdemu znaczącemu spotkaniu z muzyką”. Bob Dylan powiedział: „jeśli ktoś ma na sobie maskę, to powie ci prawdę... Jeśli nie ma na sobie maski, to jest bardzo mało prawdopodobne.” „W rzeczywistości nigdy nie nosił maski na scenie, więc nie wiem, dlaczego to powiedział. Ja postanowiłem zacząć nosić maskę z kilku powodów. Po pierwsze, wciąż denerwuję się na scenie, gdy wszyscy na mnie patrzą. Jeśli wszyscy zamiast tego patrzą na maskę, to wydaje się, że wszyscy patrzymy na to samo, a to jest dla mnie bardziej uczciwe. Po drugie, muzyka powinna polegać na czerpaniu radości, zwłaszcza na żywo i uważam ten kostium za sposób na przypomnienie sobie i wszystkim innym, jak się z nim dobrze bawić. Nie sądzę, aby zmieniło to cokolwiek w stosunku do piosenek i tego jak się z nimi czujesz, dobrze się z nimi bawiąc. Jeśli nie możesz tego zrobić, to jesteś w złym miejscu...”. Postać, którą przywołuje Will pochodzi z innego projektu 1 Trait Danger, nad którym pracował wspólnie z Andrew. To jest coś, co Andrew zaczął robić na trasie - nagrywał pomysły na swoje piosenki, gdy tylko do niego przychodziły i zmuszał wszystkich do udziału. „Spodobało mi się to, ponieważ nie przypominało to Car Seat Headrest. Zanim się zorientowaliśmy, wydaliśmy dwa albumy, grę wideo, która była prawie niemożliwa do pokonania oraz pojawiła się rosnąca liczba osób, które wydawały się cieszyć z tego wszystkiego. To świetny rynek dla dziwnych i niemożliwych do utrzymania eksperymentów muzycznych, a występy na żywo były świetną zabawą. Gram postać o imieniu Trait i pracujemy nad jej historią. Myślę, że spędził dużo czasu w tajnych obiektach rządowych, zanim zajął się muzyką”. Jak przyznaje Will, „tego rodzaju rzeczy napędzały ich podczas pracy nad „Making a Door Less Open”. Byliśmy w naszym małym świecie i mogliśmy wypróbować każdy pomysł, jaki chcieliśmy. Wiele z pomysłów 1 Trait przerodziło się w Car Seat Headrest i odwrotnie. Po prostu nie możesz tworzyć muzyki bez uprzedniego stworzenia własnego otoczenia... Dźwięk zawsze musi przez coś przechodzić. Tym razem była to maska”. Car Seat Headrest, w którego skład wchodzą: Will Toledo, Andrew Katz (perkusja), Ethan Ives (gitara) i Seth Dalby (bas) - w zależności od tego, jak na to patrzysz - wydał do tej pory 11 lub 3 albumy. Jako płodny autor piosenek, Toledo wziął swój pseudonim od tworzenia wczesnych nagrań w prywatnym otoczeniu samochodu rodzinnego, wydając kilkanaście nagranych i wyprodukowanych albumów na Bandcamp i budując bazę oddanych fanów. Od tego czasu Toledo przeszedł z pustego pięcioosobowego samochodu do sprzedaży tras i wypełniania głównych scen festiwalowych. „Teens of Style” z 2015 to zbiór piosenek z jego wczesnych lat. Właściwy debiut dla Matador, „Teens of Denial”, nastąpił w 2016 roku i sprawił, że odniósł sukces komercyjny, zyskując szerokie uznanie krytyków, doceniających Toledo jako wspaniałego autora piosenek. „Twin Fantasy” z 2018 roku, epicki album wydany pierwotnie w 2011 roku, pokazał nową skalę, głębię i ambicje. Tracklista: 1. Weightlifters 2. Can’t Cool Me Down 3. Hollywood 4. Martin 5. Hymn (Remix) 6. There Must Be More Than Blood 7. Deadlines 8. What’s With You Lately 9. Life Worth Missing 10. Famous 11. Deadlines (Alternate Acoustic) [Bonus Track] 12. Hollywood (Acoustic) [Bonus Track]
Legenda muzyki country Tanya Tucker powraca z nowym albumem po 17 latach. To jej debiut w barwach wytwórni Fantasy Records i pierwszy nowy materiał od 2002 roku. Album wyprodukowany przez Brandi Carlile i Shooter Jennings.
SKALPEL to wrocławskie duo które zdobyło zasłużoną sławę poza granicami naszego kraju. Nagrywają dla kluczowej, nowobrzmieniowej wytwórni NINJA TUNE, są laureatami PASZPORTÓW POLITYKI. Zapraszani są na najważniejsze festiwale nowej muzyki nie tylko w Polsce.Nowa edycja wyczerpanego, debiutanckiego materiału, otoczonego międzynarodową sławą rodzimego duetu SKALPEL. Od “Sculpture” rozpoczęła się światowa kariera wrocławskiego duetu i początek współpracy z kultową wytwórnią NINJA TUNE. Nowatorskie podejscie do muzyki i zaproponowane na “Sculpture” połączenie tradycyjnego jazzu z nowymi brzmieniami dało muzykom niepodważalną pozycję na światowej scenie. SKALPEL był jedną z gwiazd tegoroczego festiwalu Sacrum Profanum. Nowa edycja wydana w zmienionym opakowaniu, przygotowana została m.in z okazji zbliżającego się 10-lecia wydania pierwszego wydawnictwa w szeregach NINJA TUNE. „Sculpture” to dziś już klasyka współczesnej muzyki.Lista utworów: Break In Voice Of Reason (feat Yarah Bravo) Sculpture Ninjazz Tension Enviromental Sounds