Witajcie w muzycznym, równoległym świecie Marii Teresy Luciani. W wielopiętrowym magazynie odnalezionych dźwięków. Dzieło stworzone "wieki temu" w 1972 roku zostało odnalezione przez cudotwórców z Finders Keepers i wydane na czarnym wosku.
Album „Creation” zawiera wybrane nagrania Keitha Jarretta pochodzące z jego solowych, improwizowanych koncertów jakie odbyły się w 2014 w Japonii, Kanadzie i Europie. W dotychczasowych nagraniach dokumentujących solowe improwizacje Jarretta, materiał ukazujący proces improwizacji pochodził z jednego koncertu, tym razem Jarrett wybiera fragmenty z sześciu koncertów jakie miały miejsce w Tokio, Toronto, Paryżu i w Rzymie, tworząc w ten sposób nową dramaturgię nagrania. Dzięki temu podejściu mamy tu do czynienia z najbardziej spontanicznym aspektem jego muzyki („Creation” stanowi jedno z dwóch nagrań, wydanych 12 maja z okazji 70. urodzin Keitha Jarretta, drugi album wydany w cyklu ECM New Series zawiera wykonania koncertów Samuela Barbera i Béli Bartoka).
Kontynuacja najbardziej radykalnego i mrocznego albumu DIE Krupps z 1981 roku "Stahlwerksinfonie". Nagrana w studio Inner Space zespołu Can płyta to 30-minutowy ekstremalny mix brzmień industrialnych, gitar, wrzasków saksofonów, osnuty na monotonnej linii basu i transowym rytmie. "Stahlwerksinfonie" kojarzy się w prostej linii z wczesnymi dziełami Cluster, których jednak lider zespołu Jürgen Engler w tamtych czasach zupełnie nie znał. I to jest jeden z powodów, dla których dziś, po 35 latach, postanowił odświeżyć te nagrania jako "Stahlwerkrequiem". Gdy wiele lat temu Engler poznał eksperymentalną scenę krautrockową wczesnych lat 70-tych, dotarło do niego, że także przed Die Krupps istniała ogromna fala burząca muzyczne konwencje, zajmująca się ambientem, noisem i industrialem.
"Perdonare traktuje o potrzebie odnalezienia ogromnej siły w sobie, aby móc wybaczyć komuś pewne zachowania. Kiedy wiemy, że dana osoba postępuje nieświadomie, a jej postawa jest efektem ubocznym jej wychowania" - mówi Alessandro. Muzyka ma niesamowitą moc przywoływania wspomnień. Z pierwszymi dźwiękami zabiera nas do konkretnego miejsca i czasu. To są tematy, które na swoim krążku porusza Cortini. Zanim artysta rozpoczął pracę nad albumem, odkrył w familijnym archiwum zestaw ośmiu filmów nakręconych przez jego dziadka, który zmarł parę lat temu. Obrazy przedstawiały wydarzenia z rodzinnych spotkań. Na kasetach magnetofonowych zostały nagrane rozmowy jakie były toczone przy stole w trakcie wspólnych kolacji. Filmom jednak brakował jednego istotnego elementu – dźwięku. Ten album artysty stanowi podkład muzyczny dla tych obrazów. Tracklista: 1. Iniziare 2. Perdonare 3. Aspettare 4. Non Fare 5. Vincere 6. Perdere 7. Finire
Tracklista: 1. Tango dla poety 2. Na dworcu w Krakowie 3. Pogodzony 4. Wciąż tak samo 5. U źródeł Sanu 6. Fajnie by było 7. Tęsknota za latem 8. Warto 9. We mnie niebo bezkresne 10. Blues dla… 11. Za wszelką cenę iść 12. Moskiewski pejzaż 13. Piosenka dla Hani 14. Dawno temu w miasteczku J 15. Camino de Santiago 16. Spotkanie po latach
Kuba Kapsa to polski pianista i kompozytor - znany z działalności w avant-jazzowym składzie Contemporary Noise Sextet. Oprócz tego zajmuje się on komponowaniem muzyki do filmów i sztuk teatralnych. W Denovali Kapsa powraca z albumem "Supersonic Moth" skomponowanym na pianino solo. Muzyka na "Supersonic Moth" to przenikające się warstwy kompozycji granych na pianinie, zaprogramowanej elektroniki oraz organicznych sampli instrumentu. Dzięki temu Kuba Kapsa wytworzył intymną głębię, której brzmienie pobudza emocje słuchacza. Muzyka jest spokojna, miejscami mroczna, ilustracyjna. Niektóre tytuły utworów odnoszą się do poematu, który pojawia się w ostatniej części albumu, a traktuje on o ćmie, która umiera, lecąc w kierunku światła. "Supersonic Moth" próbuje uchwycić specyficzną i paradoksalną cechę ludzkiej egzystencji, kiedy pożądamy za wszelką cenę czegoś, co może mieć zgubny wpływ na nasze życie. Wszystko może być pociągające w ten nieprzemożony sposób i wszystko może doprowadzić Ciebie do ostateczności i Ty o tym wiesz, ale nie potrafisz się temu oprzeć. Tracklista: 1. Always A Playground Instructor Never A Killer 2. Exciting The Last Flight 3. Rain Station 4. Swarm 5. Unspoken Is Better 6. Unfortunate The Night 7. Hope It Snows A Lot In Heaven Peter! 8. Reliever 9. Supersonic Moth
W 2011 roku minęło 40 lat od wydania ostatniego albumu legendarnej grupy The Doors z charyzmatycznym Jimem Morrisonem - "L.A. Woman". Z okazji jubileuszu przygotowana została specjalna dwupłytowa edycja dzieła z wcześniej niepublikowaną piosenką! Niezapomniane dzieło Doorsów, z takimi evergreenami, jak utwór tytułowy, "Love Her Madly" i "Riders On The Storm", było, niestety, zwieńczeniem kariery tego wyjątkowego zespołu w historii muzyki. Z okazji jubileuszu wrócono do oryginalnych taśm z nagraniami, a także przekopano archiwa z ówczesnej sesji. Dzięki temu fani poza doskonale znanymi piosenkami ze zremasterowanym dźwiękiem, dostają dzieło wzbogacone o inne wersje znanych kompozycji, ale co najważniejsze po raz pierwszy mogą zapoznać się z zupełnie nową piosenką, "She Smells So Nice". Powstała ona w czasie jam session w studiu. Po jego zakończeniu muzycy Doorsów płynnie przeszli do bluesowego standardu "Rock Me", także zawartego na specjalnej reedycji. Między utworami słychać mówiącego Jima Morrisona, co nadaje odnalezionym nagraniom wyjątkowego charakteru. Podziękowania za wcześniej niepublikowane nagrania fani powinni kierować do producenta i inżyniera dźwięku Bruce'a Botnicka, który uczestniczył w oryginalnej sesji nagraniowej, a niedawno odnalazł kompozycje, przeczesując wszystko to, co 40 lat temu zespół nagrał w studiu. Warto również podkreślić, iż alternatywne wersje piosenek The Doors, które wypełniają drugi krążek CD, nigdy wcześniej nie były publikowane. Dzięki nim słuchacz jakby cofał się w czasie i uczestniczył w procesie nagraniowym razem z muzykami. W przerwach słychać bowiem ich rozmowy w studiu w West Hollywood. Jedna z nich jest szczególna - ta, w której Jim sugeruje kolegom wykorzystanie efektu burzy, rozpoczynającego niezapomniany numer "Riders On The Storm". Okolicznościową notkę do rocznicowych wydawnictw zespołu popełnił David Fricke z magazynu "Rolling Stone". "To album, przy którym aż się chce tańczyć na ulicy" - pisano o "L.A. Woman" 40 lat temu. Pomimo upływu czasu nic się w tej kwestii nie zmieniło. Piosenki The Doors mają wciąż tę porażającą moc, którą uwiedli słuchaczy cztery dekady temu.
John Taylor, jeden z najbardziej utytułowanych europejskich pianistów mający za sobą współpracę m.in. z Janem Garbarkiem, Charliem Hadenem, Johnem Surmanem, Kennym Wheelerem, Arildem Andersenem, Gilem Evansem, Miroslavem Vitousem, Lee Konitzem, Grahamem Collierem, Hartym Beckettem, Normą Winstone zdążył nas już przyzwyczaić do chadzania własnymi ścieżkami. Związał się kilka lat temu z audiofilską wytwórnią CAM Jazz, dla której wydał swoją najnowszą płytę 'Requiem For A Dreamer'. Do regularnego trio z Palle Danielssonem na basie i Martinem France na perkusji dołączył Julian Argüelles na saksofonach: tenorowym i sopranowym.
Hasztagi: używamy ich do podkreślenia specjalnego znaczenia słów. W technologii informacyjnej zaznacza się nimi polecenia kluczowe, które mają być przetworzone przez procesor jako pierwsze. "W roku 2018 mija 25 lat od mojego debiutu na scenie. To skłania do zastanowienia, może trochę do podsumowania. W formie tej płyty los dał mi możliwość zebrania w jednym przedsięwzięciu muzyków, którzy w mojej dotychczasowej artystycznej drodze okazali się być najważniejsi. Dwanaścioro osób. Listę otwiera #Jagoda Naja, z którą 24 lata temu wyśpiewaliśmy razem dwie Pierwsze Nagrody Studenckiego Festiwalu Piosenki w Krakowie. W latach 90-tych to było coś! I coś z tym należało zrobić. Zaprosiłem wówczas do współpracy ówczesnych studentów Wydziału Jazzu i Muzyki Rozrywkowej Akademii Muzycznej w Katowicach. Powstała #Grupa Niesfornych. Zaiskrzyło. Czuliśmy radość ze wspólnego muzykowania, z realizowania najdzikszych, młodzieńczych pomysłów. Rozpierała nas energia. Słychać to na mojej pierwszej autorskiej płycie "#Trolejbusowy Batyskaf". Po kilku latach jednak każdy z nas poszedł własną muzyczną ścieżką. Robiliśmy swoje, lecz już oddzielnie. Na płycie "#Hasztagi", tak jak 23 lata temu na "#Trolejbusowym Batyskafie", ponownie jesteśmy razem i znowu jest wrzenie. Bogatsi o #doświadczenie odrestaurowaliśmy nasze, #współbrzmienie i #porozumienie. Dołączyli też nowi muzycy. Charakterystyczne brzmienie sekcji dętej #Jarek i #Christian wzbogaciło się o #Hansa. W sekcji rytmicznej obok #Grzegorza i #Marka pojawił się #Robert. Konstelację urozmaicili #Kacha i #Kuba (moi wspólnicy z poprzedniej płyty "#Akustycznie"). Partie gitary elektrycznej nagrał niezawodny #Piotr (to jemu płyta "Elektryczny Sweter" sprzed 6 lat zawdzięcza swój zadziorny charakter). Natomiast za wszystkie instrumenty klawiszowe na płycie odpowiada mój syn #Michał. Zaiste niezwykły to czas. Zapraszam." Marek Andrzejewski
Legacy Recordings / Sony Music Entertainment z dumą prezentują nowy album Williego Nelsona zatytułowany “For The Good Times: A Tribute To Ray Price”. 16 września 2016 roku ukaże się nowy album legendy muzyki country, na którym znajdzie się tuzin klasyczny piosenek Raya Price'a w niesamowitych interpretacjach Willego Nelsona. Przy powstaniu tej płyty współpracowali z Nelsonem amerykańscy weterani muzyki country: producent Fred Foster oraz dyrygent i aranżer Bergen White. Ray Price to amerykański piosenkarz country, który swoją karierę rozpoczął pod koniec lat czterdziestych ubiegłego wieku . Wywarł on olbrzymi wpływ na amerykańską muzykę pop i country – jego utwory wykonywane były przez wielu innych artystów, którzy inspirowali się jego muzycznymi dokonaniami.Album “For The Good Times: A Tribute To Ray Price” to hołd oddany temu wielkiemu amerykańskiemu muzykowi przez niekwestionowaną gwiazdę sceny country jaką jest Willie Nelson. Wsród dwunastu utworów, które znalazły się na tej płycie są m.in. piosenki: "Heartaches by the Number," "Crazy Arms," "Night Life," "Faded Love" oraz "For the Good Times". Album “For The Good Times: A Tribute to Ray Price” ukaże się na płycie CD, albumie winylowym oraz w wersji cyfrowej.